กระบวนการทางพุทธจิตวิทยาเพื่อการเรียนรู้ทักษะทางชีวิตของมนุษย์

Main Article Content

สุรพงษ์ คงสัตย์
ประสิทธิ์ คำกลาง
พระครูปริยัติธรรมชัย ธรรมชัย

บทคัดย่อ

          บทความวิชาการเรื่องนี้มีเนื้อหาสาระที่เกี่ยวกับ คือ กระบวนการทางพุทธจิตวิทยา เพื่อการเรียนรู้ทักษะทางชีวิตของมนุษย์การศึกษาพุทธจิตวิทยาเป็นการพัฒนาจิต ในลักษณะบูรณาการอย่างสัมพันธ์กัน เป้าหมายที่จะศึกษาถึงสภาวะต่าง ๆ ที่ปรากฏอยู่ในชีวิตจิตใจของมนุษย์ โดยเจาะลึกเข้าไปในโครงสร้างและองค์ประกอบภายในบุคลิกภาพและพฤติกรรมของมนุษย์  ได้แก่ อารมณ์  ความรู้สึกนึกคิด  สติปัญญา  จิตสำนึก  จิตไร้สำนึก ประสบการณ์ทางศาสนา ตลอดจนถึงลักษณะการแสดงออกเชิงปฏิกิริยาของมนุษย์ที่สนองตอบต่อธรรมชาติต่อสิ่งแวดล้อมรอบด้าน  แนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับกระบวนการทางพุทธจิตวิทยา  จึงเป็นกระบวนการเรียนรู้ หมายถึง กระบวนการเรียนรู้ที่ทำให้มนุษย์ฉลาดลึกซึ้ง สามารถเข้าใจตนเองและเห็นความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องระหว่างชีวิตตนกับสรรพสิ่งทั้งหลายทั้งปวงในโลกและมีศักยภาพทางจิต วิธีการเรียนรู้แบบ พุทธจิตวิทยาพระพุทธเจ้าทรงแสดงวิธีการเรียนรู้ มีองค์ประกอบ 5 ประการ  คือ (1) การฟัง (2) การจำได้  (3) การสาธยาย (4) การเพ่งพินิจด้วยใจ (5) แทงทะลุเข้าถึงความถูกต้องด้วยทัศนะ ดังนั้นกระบวนการทางพุทธจิตวิทยาเพื่อการเรียนรู้ทักษะทางชีวิตของมนุษย์ ทักษะการเรียนรู้ของชีวิตจะต้องมีการวางระบบทักษะในการเรียนรู้อย่างมีขั้นตอน 4 ประการ ประกอบด้วย (1) การตระหนักรู้และเห็นคุณค่าในตนเองและผู้อื่น (2) การคิดวิเคราะห์ การตัดสินใจแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ (3) การจัดการกับอารมณ์ทุกสภาวะที่เผชิญให้เกิดความสุข สงบและรู้เท่าทันสภาวะนั้นๆ (4) การสัมพันธภาพที่ดีกับผู้อื่น เข้าใจความรู้สึกของตนเองและผู้อื่น ตระหนักถึงความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเพื่อป้องกันอารมณ์ชั่ววูบมาทำลายความสัมพันธ์ที่ดีที่มีอยู่ในอดีตและต่อไปในอนาคตได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คงสัตย์ ส. ., คำกลาง ป., & ธรรมชัย พ. . (2025). กระบวนการทางพุทธจิตวิทยาเพื่อการเรียนรู้ทักษะทางชีวิตของมนุษย์. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 2107–2116. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/4710
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ.(2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

จิราภา เต็งไตรรัตน์ และคณะ. (2552). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพ :มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์. (2545) สังคมวิทยาตามแนวพุทธศาสตร์. สำนักงานอธิการบดี : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต).(2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต).(2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์. กรุงเทพฯ : ธรรมสภา.

พิสิฐ เจริญสุข. (2542). คู่มือการอบรมสมาธิ. กระทรวงศึกษาธิการ: กรมการศาสนา.

ปัณณวิชญ์ พิบูลธนาภิรมย. (2561). อำนาจจิตกับความสำเร็จในชีวิต : พระพุทธศาสนากับจิตวิทยาสมัยใหม่.วารสารศิลปศาสตรปริทัศน์. 13(26).

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วรวิทย์ วศินสรากร. (2546). กระบวนการเรียนรู้อย่างพุทธ. วารสารสารานุกรมศึกษาศาสตร์, 28 173-175.

วิทยากร เชียงกูล. (2542) จิตวิทยาและการพัฒนาตนเอง. กรุงเทพฯ : เดือนตุลา.

อาภา จันทรสกุล. (2535). ทฤษฎีและวิธีการให้คำปรึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตวิทยาการศึกษาและแนะแนว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.