การพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในฐานะเป็น Home Stay Host สำหรับนักเรียนโรงเรียนบ้านนาหว้าน้อย ตำบลกกสะทอน อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาและความต้องการ ด้านทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนโรงเรียนบ้านนาหว้าน้อย และบริบทของชุมชนในฐานะแหล่งท่องเที่ยวโฮมสเตย์ 2) เพื่อพัฒนาหลักสูตรและแบบฝึกทักษะ ภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนในบทบาท Home Stay Host ที่บูรณาการความรู้ด้านภาษา วัฒนธรรม และภูมิปัญญาท้องถิ่น 3) เพื่อเปรียบเทียบและประเมินผล ทักษะการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนระหว่างก่อนและหลังการใช้หลักสูตรที่พัฒนาขึ้น และ 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจ ของนักเรียน ครูผู้สอน และผู้ปกครองในบทบาทของ เจ้าบ้าน (Home Stay Host) ต่อ กิจกรรมการเรียนรู้ที่จัดขึ้น โดยมุ่งเน้นการพัฒนาทักษะการสื่อสารที่จำเป็นสำหรับสถานการณ์จริงในชุมชนที่มีศักยภาพด้านการท่องเที่ยวโดยมี เป็นกลุ่มประชากรเป้าหมายเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาโรงเรียนบ้านนาหว้าน้อย จำนวน 26 คน การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) และเครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบฝึกทักษะ แบบทดสอบก่อน-หลังเรียน (pre-test/post-test) และแบบสอบถามความพึงพอใจ เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กระบวนการวิจัยประกอบด้วยการวิเคราะห์ปัญหาและความต้องการด้านการสื่อสารของนักเรียนและชุมชน จากนั้นจึงนำไปสู่การพัฒนาหลักสูตรและแบบฝึกทักษะที่เน้นการฝึกปฏิบัติผ่านสถานการณ์จำลอง ผลการวิจัยพบว่านักเรียนมีทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังจากการเข้าร่วมกิจกรรม นอกจากนี้นักเรียนและผู้ปกครองยังแสดงความพึงพอใจต่อกิจกรรมการจัดการเรียนรู้ที่ช่วยให้นักเรียนมีความมั่นใจในการใช้ภาษาและเล็งเห็นถึงประโยชน์ในการส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกพร ศรีสาน. (2565). การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนในท้องถิ่น: กรณีศึกษาชุมชนบ้านหนองพังพวย. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวและการโรงแรม, 11(2), 15-28.
บัวผัน, ร.และจันทะดวง, ช. (2566). การพัฒนาทักษะทางด้านภาษาอังกฤษ เพื่อการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวชุมชน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(1), 123-135.
บุษบา สุวรรณา. (2564). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพมัคคุเทศก์น้อยในชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 9(1), 45-60.
รัตนากร รุ่งเรือง. (2563). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาโทที่ไม่ได้ตีพิมพ์, มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
วิภาวี บัวผัน และ กาญจนา จันทะดวง (2565), มัคคุเทศก์ชุมชน: การพัฒนาทักษะทางด้านภาษาอังกฤษ เพื่อการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวชุมชน, วารสารภูพานสาส์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5 (2), 58-76.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice-Hall.
กัลยา มีนชัย. (2566). English for Homestay Tourism: Barriers and Needs of Entrepreneurs in Rural Community of Thailand. Journal of Liberal Arts and Management Science, 2(1), 54-65.
