จรณทักษะที่ใช้เพื่อการปฏิสัมพันธ์ของทรัพยากรบุคคล

Main Article Content

อติพร เกิดเรือง
ชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาจรณทักษะที่ใช้เพื่อการปฏิสัมพันธ์ของทรัพยากรบุคคล ซึ่งมีความสำคัญและจำเป็นอย่างมากในตลาดแรงงานในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นองค์กร หน่วยงาน หรือบริษัทต่างๆ ได้ให้ความสำคัญอย่างยิ่งและเรียกร้องคุณลักษณะของทักษะทางด้านจรณทักษะ (Soft Skills) ที่มีความท้าทายของคนยุคใหม่ที่เข้ามาทำงานอย่างมาก จรณทักษะเป็นความสามารถที่ประกอบด้วย ทักษะส่วนบุคคล ทักษะระหว่างบุคคล และทักษะการคิด ซึ่งเป็นความฉลาดทางอารมณ์ที่เกิดจากการประสานงานระหว่างอารมณ์ (Emotional) กับเหตุผล (Rational) หรือการทำงานของสมอง (Head) กับ จิตใจ (Heart) นอกจากนี้ จรณทักษะ ยังหมายรวมถึงอุปนิสัย บุคลิกภาพ ทัศนคติ และ mindset ต่างๆ ที่จำเป็นในการอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม โดยเฉพาะในการทำงานสมัยใหม่ต้องอาศัยความร่วมมือกัน จรณทักษะจึงเป็นทักษะที่สำคัญที่จะช่วยให้การทำงานร่วมกับผู้อื่นเป็นไปได้อย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ องค์ประกอบของจรณทักษะ 1) ทักษะส่วนบุคคล ได้แก่ ทักษะการจัดการตนเอง ความสามารถในการปรับตัว ความซื่อสัตย์และจริยธรรม การรักการเรียนรู้ตลอดชีวิต มารยาททางสังคม ทักษะการเผชิญปัญหา ความมั่นใจในตนเอง การมีแรงจูงใจ ทัศนคติทางบวก และความตระหนักรู้และรับผิดชอบ 2) ทักษะระหว่างบุคคล ได้แก่ ความเป็นผู้นำ การสื่อสาร การทำงานเป็นทีม การสร้างเครือข่าย การเห็นอกเห็นใจผู้อื่น การยอมรับคำวิจารณ์ การให้คำปรึกษาแนะนำ สัมพันธภาพระหว่างบุคคล การบริหารจัดการสถานการณ์ และทักษะสัมพันธภาพระหว่างบุคคล และ 3) ทักษะการคิด ได้แก่ การแก้ไขปัญหา การคิดวิเคราะห์ ความคิดริเริ่ม การค้นคว้า การประยุกต์ใช้ เทคโนโลยีและดิจิทัล การจัดการข้อมูลข่าวสาร การคิดคำนวณเกี่ยวกับตัวเลข และการกล้าตัดสินใจการแก้ไขปัญหา จรณทักษะจึงมีความสำคัญต่อการพัฒนาคุณลักษณะของบุคคลเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน สามารถนำไปสู่การทำงานเป็นทีมและนำไปสู่ประโยชน์ต่อการพัฒนาตนเอง องค์กร สังคม ได้อย่างเหมาะสมต่อการพัฒนาประเทศต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เกิดเรือง อ. ., & พันธุ์วัฒนสกุล ช. . (2023). จรณทักษะที่ใช้เพื่อการปฏิสัมพันธ์ของทรัพยากรบุคคล. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 5(3), 673–684. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/4430
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ช่อลดา ติยะบุตร. (2556). จิตวิทยาธุรกิจ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮาส์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). โครงการศึกษาเพื่อทบทวนความต้องการกำลังคนเพื่อใช้วางแผนการผลิตและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศ. กรุงเทพฯ.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2564). ทักษะ. สืบค้นเมื่อ 26 กรกฎาคม 2564, จาก www.royin.go.th

สุพานี สฤษฎ์วานิช. (2552). พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่: แนวคิด และทฤษฏี. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อติพร เกิดเรือง. (2561). หลักการประเมินผลนโยบายสาธารณะ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อุบลวรรณา ภวกานันท์. (2556). จิตวิทยาการรู้ คิด และปัญญา. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Abduwani, Taki Abdul Redha Al. (June 2012). The Value and Development of Soft Skills: The case of Oman. International Journal of Information Technology and Business Management. 2(1): 77-85

America’s Promise Alliance. Dropout Crisis Facts & Figures. (2011). http://www.americas promise.org/ News-and-Events/ News-and-Features/2011-News/July/~/media/Files/News/ Final_DropoutCrisis_July2011.ashx [downloaded August 16, 2011].

Anderson, B. M. (2020, January 9). The most in-demand hard and soft skills of 2020. LinkedIn Talent Blog.

Bodell, Lisa. (2014). Five right-brain skills are preditced to be in high demand in the “Conceptual Age”. Soft Skills for the Future. สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.td.org/ Publications/Newsletters/Global-HRD-Newsletter-Middle-East/Soft-Skills-for-the-Future

Brooks, R., Flanders, A., Jones, M., Kane, S. P., McKissick, J. C., & Shepherd, T. (2008). A study of the workforce training needs for the agribusiness industry in Georgia. The University of Georgia, Center for Agribusiness and Economic Development. Athens: University of Georgia Research Foundation.

Bronson, E. (2007). Career and technical education is ideally suited to teaching students the soft skills needed to succeed in the 21st century workplace. Techniques: Connecting Education & Careers, 82(7): 30-31.

Brungardt, Christie. (2011). The intersection Between Soft Skill Development and Leadership Education. Journal of Leadership Education. 2011 (Volume 10, Issue 1): 1-21.

Clarke, Mary. (2016). Addressing the Soft Skills Crisis. Strategic HR Review. Emerald Group Publishing Limited. 2016 (Vol.15 No.3): pp137-139

Goleman, D. (1995). Emotional Intelligence: Why It Can Metter More Than IQ. NewYork: Bantam Books.

Haselberger, David; et al. (2012). Mediating Soft Skills at Higher Education Institutions. ModEs project: Lifelong Learning Programme

Hunter, Michelle. (2013). Students, know why soft skills are important: The importance of developing soft skills in a hard world of academia and employment can't be overstated. Retrieved March 19, 2014, from http://gulfnews.com/life-style/education/students-know-why-soft-skills-are-important-1.1216145.

Jamjan, L., Makornkan, S., & Keeratavanithsathian, S. (2019). Developing Nursing Students’ Soft Skills: Learned from the Collaborative Network for Educational Quality Assurance. Journal of Public Health Nursing, 33(2), 130

Robles, Marcel M. (2012). Executive Perceptions ofthe Top 10 Soft Skills Needed in Today’s Workplace. Business Communication Quarterly. 2012 (75(4)): 453