การเสริมสร้างความสามัคคีตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
ความสามัคคีเป็นคุณธรรมขั้นพื้นฐาน ที่จะหล่อหลอมคนในชาติมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และทำให้บ้านเมืองมีความเจริญรุ่งเรื่อง ในพระพุทธศาสนาเถรวาท ความสามัคคีที่ปรากฏในพระไตรปิฎกเอกสารและตำรานักวิชาการต่าง ๆ ในทางพระพุทธศาสนา ความสามัคคีเป็นความพร้อมเพรียงกันของหมู่คณะ การแสดงออกซึ่งความร่วมแรงร่วมใจของบุคคลเพื่อก่อให้เกิดประโยชน์พึงได้รับอย่างเท่าเทียมกันในทางพระพุทธศาสนา ความสามัคคีควรสร้างให้มี ให้เกิดขึ้นภายในตนเสียก่อน โดยการปฏิบัติธรรม เจริญกุศลภาวนาเป็นการสร้างชีวิตให้แจ่มใส ทำใจให้สะอาด การสร้างความสามัคคีมีหลายวิธี เช่น การสร้างความปรองดอง การขัดเกลาทางสังคม การนำหลักการสร้างพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยมาใช้ และการประยุกต์หลักคำสอนทางศาสนามาปฏิบัติ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงวัฒนธรรม. (2549). สรุปผลการดำเนินงานกิจกรรม ฉลอง 60 ปีครองสิริราชสมบัติ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด
จำนงค์ อติวัฒนสิทธิ์. (2543). สังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เจ้าอธิการทองใบ อมโร. (2553). การศึกษาหลักธรรมที่นำไปปฏิบัติ เพื่อการหลุดพ้นกิเลสในพระพุทธศาสนาเถรวาท. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชลัท ประเทืองรัตนา. (2560). การสร้างความปรองดอง. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2542). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546) พจนานุกรมพุทธศาสนฉบับประมวลศัพท. พิมพครั้งที่10. กรุงเทพมหานคร : บริษัทเอส. อาร. พริ้นติ้ง แมส โปรดักสจำกัด
วีระ อำพันสุข. (2551). การประยุกต์พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ B.E.C.
ศิริรัตน์ แอดสกุล. (2556). ความรู้เบื้องต้นทางสังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2553). ปรองดอง. สืบค้นจาก http://www.royin.go.th/knowledges