อินเทอร์เน็ตออฟธิงส์กับการจัดการเรียนการสอน

บทคัดย่อ

แนวคิดสำคัญของอินเทอร์เน็ตออฟธิงส์ (Internet of Things: IoT) กับการจัดการเรียนการสอนเป็นการประยุกต์ใช้ประโยชน์จากความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีด้านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อาทิ คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ โน้ตบุ๊ก สมาร์ทโฟน แท็บเล็ต ฯลฯ ร่วมกับระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตให้สามารถเชื่อมต่อและสื่อสารจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่งไปยังอีกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง หรืออีกหลายชนิดที่ทำงานร่วมกันได้อย่างอัตโนมัติในระยะไกล แล้วแสดงผลลัพธ์การทำงานตามชุดคำสั่ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยแก้ปัญหา ส่งเสริมและสนับสนุนกระบวนการจัดการเรียนการสอนจากแหล่งทรัพยากรทางการศึกษาที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก (Big Data) ในปัจจุบันให้สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างเหมาะสม อาทิ การเข้าถึงการจัดการเรียนการสอน การทบทวน การแสวงหาความรู้ การแลกเปลี่ยนความรู้ การติดต่อสื่อสาร ฯลฯ ร่วมกันผ่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่รองรับจนเกิดเป็นความรู้ความเข้าใจ การจดจำ ทักษะ องค์ความรู้ หรือเชื่อมโยงกับความรู้เดิมภายในตนเองจนเกิดเป็นองค์ความรู้ใหม่ที่นำไปประยุกต์ใช้ร่วมกันได้อย่างเหมาะสม ซึ่งต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบการเรียนรู้แบบตั้งรับ (Passive Learning) มาเป็นการเรียนรู้แบบเชิงรุก (Active Learning) ที่ผู้เรียนมีอิสระ หรือทางเลือกการเข้าถึงการเรียนการสอนที่หลากหลายด้วยตนเองจากการลงมือปฏิบัติจริง ไม่ว่าจะเป็นการอ่าน การดู การรับฟัง การจดบันทึก การวิเคราะห์ การสังเคราะห์ หรือการสรุปผลความรู้ โดยกระบวนการจัดการเรียนการสอนทั้งหมดกระทำภายใต้การสั่งการ ควบคุม ตรวจสอบ อำนวยความสะดวก ช่วยเหลือ กระตุ้น ติดตามผล และสามารถนำผลการติดตามนั้นมาวิเคราะห์ได้ทันทีจากผู้สอนผ่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่รองรับ เพื่อประเมินผลประสิทธิภาพของการจัดการเรียนการสอนนั้นได้อีกด้วย ซึ่งถือเป็นการจัดการเรียนการสอนรูปแบบใหม่ที่มุ่งเน้นการยกระดับคุณภาพการศึกษา และสร้างโอกาส ความเสมอภาคและความเท่าเทียมทางการศึกษาของผู้เรียนอย่างแท้จริง อีกทั้งยังช่วยลดข้อจำกัดด้านเวลา สถานที่ และปฏิสัมพันธ์ทางการเรียนที่ไม่ถูกจำกัดอยู่เฉพาะในห้องเรียนอีกต่อไป