การจัดการเรียนรู้ตามสภาพจริงในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดและแนวการจัดการเรียนรู้ตามสภาพจริงในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ซึ่งเป็นกระบวนการเรียนรู้วิธีหนึ่งที่จะทำให้นักเรียนได้ผสมผสานทั้งองค์ความรู้ด้านวิชาการและทักษะในการปฏิบัติเข้าด้วยกัน โดยการจัดการเรียนรู้นั้นมีความสำคัญต่อการส่งเสริมให้ผู้เรียนสามารถพัฒนาตนเองเต็มตามศักยภาพ การเลือกรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่มีความชัดเจนเหมาะสมกับผู้เรียนจะช่วยให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้ การเรียนรู้ตามสภาพจริงมีวิธีการที่สำคัญ 3 วิธี ประกอบด้วย การจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน การจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการทางประวัติศาสตร์ การจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลอง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2561). คู่มือการปฏิบัติงานการขออนุญาตจัดตั้งและขยายชั้นเรียน โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา.
กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริและสุชาติ สวัสดิ์ศรี. (2557). ปรัชญาประวัติศาสตร์. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พูลศักดิ์ หอมสมบัติ. (2564). การออกแบบการเรียนรู้และการจัดการชั้นเรียน. อุบลราชธานี :วิทยาการพิมพ์.
วราภรณ์ ตระกูลสฤษดิ์. (2547). ผลของการใช้สถานการณ์จำลองที่มีต่อความวิตกกังวลในการฝึกปฏิบัติงานบนหอผู้ป่วยจิตเวชของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 วิทยาลัยเกื้อการุณย์ สำนักการแพทย์. ศรีนครินทร์วิโรฒ, กรุงเทพฯ.
สมบูรณ์ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา. (2545). การเปรียบเทียบผลการเรียนกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนหน่วยการเรียนทำมาหากินด้วยการสอนแบบใช้สถานการณ์จำลอง. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ, กรุงเทพฯ.
สุทิน บูญชูวงษ์. (2530). หลักการสอนตรงตามหลักสูตรสภาการฝึกหัดครู พ.ศ.2530. กรุงเทพฯ : ภาควิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยครูสวนดุสิต.
Newmann,F.M.,Secada, W. G.and Wehlage, G.G. (1995). A Guide to Authentic Instruction and Assessment : Vision, Standards and Scoring.
Madison. Wisconsin Center for Educational Research.