ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในอำเภอกันทรลักษ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในอำเภอกันทรลักษ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4 ตามความคิดเห็นของครู จำแนกตามขนาดโรงเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูผู้ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่หัวหน้างานใน 4 งานคือ งานบริหารวิชาการ งานบริหารทั่วไป งานบริหารบุคคล และงานบริหารงบประมาณ รวมทั้งสิ้น 320 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามตามการนำเสนอองค์ประกอบของภาวะผู้นําทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา 3 องค์ประกอบหลัก และ 11 ด้าน ผลการประเมินคุณภาพเครื่องมือมีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.75-1.00 ค่าอำนาจจำแนกรายข้อ (r) อยู่ระหว่าง 0.30-0.78 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .98 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า F ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในอำเภอกันทรลักษ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4 ตามความคิดเห็นของครู พบว่าค่าเฉลี่ยโดยรวมและ รายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการกำหนดเป้าหมาย ของโรงเรียน ด้านการเสริมสร้างบรรยากาศทางวิชาการของโรงเรียนด้านการควบคุมการใช้เวลา ในการสอน ด้านการดูแลเอาใจใส่ครูและนักเรียนอย่างใกล้ชิด ด้านการจัดให้มีสิ่งส่งเสริมสภาพ การเรียนรู้ ด้านการส่งเสริมให้มีการพัฒนาวิชาชีพ ด้านการประสานงานด้านการใช้หลักสูตร ด้านการจัดให้มีสิ่งจูงใจให้กับครู ด้านการสื่อสารเป้าหมายของโรงเรียน ด้านการพัฒนาและการสร้างมาตรฐานด้านวิชาการ ด้านการตรวจสอบความก้าวหน้าของนักเรียน และด้านการนิเทศและการประเมินผลด้านการสอน ตามลำดับ 2) ผลการเปรียบเทียบระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในอำเภอ กันทรลักษ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4 ตามความคิดเห็น ของครู จำแนกตามขนาดโรงเรียน พบว่า ในภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมล โพธิเย็น และคณะ. (2563). จิตวิทยาการเรียนรู้.วารสารศิลปกรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14 (1), 12-29.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. กระทรวงศึกษาธิการ.
กิ่งกาญจ์ สุขสำราญ. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มอำเภอ
ปลวกแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1.
บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเกริก.
ธนิต รัตนศักดิ์ดา .(2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเกริก.
สมมาตร สุวรรณขำ และศรุติพงศ์ ภูวัชร์วรานนท์. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 3.วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ สงขลา, 65(4), 89-114.
file:///C:/Users/HP/Downloads/89-114.pdf.
สถาบันพัฒนาความก้าวหน้า. (2553). ยุทธศาสตร์การพัฒนาวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษา ตามหลักเกณฑ์ใหม่. เอส.พี.เอ็น. การพิมพ์.
Hallinger,P. & Murphy,J. (1985). Assessing the instructional management behavior of principals. Elementary School Journal, 86(2), 217-247.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. Reading in Attitude Theory and Measurement. edited by Martin Fishbein. John Wiley & Son.
Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. 3rd Edition, Harper and Row.
Yukl, G.A. (1998). Leadership in organizations. Englewood Cliffs, Prentice-Hall.
