รูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาคุณภาพ การจัดการศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาแม่เงิน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนารูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาแม่เงิน, เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการนิเทศภายในแบบร่วมพัฒนา และเพื่อประเมินผลและประสิทธิภาพการใช้รูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาแม่เงิน ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ โรงเรียนในเครือข่ายกลุ่มพัฒนาการศึกษาแม่เงิน อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย จำนวนทั้งหมด 5 โรงเรียน การเก็บข้อมูล ใช้การสังเคราะห์เอกสาร แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกการสังเกตการสอน แบบบันทึกนิเทศการจัดการเรียนการสอน และแบบประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน สถิติที่ใช้ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน นำมาเทียบเกณฑ์คุณภาพที่กำหนด ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษา ของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาแม่เงิน มีกระบวนการ 5 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การวางแผนการทำงานร่วมกัน 2) การวางแผนและปฏิบัติการ 3) การประเมินผล-วิเคราะห์ผล 4) การทบทวนหลังการปฏิบัติ 5) การออกแบบใหม่และดำเนินการต่อเนื่อง ผลการใช้รูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาแม่เงิน พบว่า รูปแบบมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด ในด้านความเป็นประโยชน์ และด้านความเป็นไปได้ และผลการประเมินประสิทธิภาพการใช้รูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาแม่เงิน พบว่า รูปแบบการนิเทศร่วมพัฒนาแบบผสมผสาน มีความถูกต้อง มีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้ในการดำเนินการ และมีความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุด ครูมีความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบในระดับมากที่สุด นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในกลุ่มสาระการเรียนรู้พื้นฐานเพิ่มขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซนจูรี่ จำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2556). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา.พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ : วี.พริ้นท์.
ธเนศ ขำเกิด. (2556). นิเทศการศึกษา – แลหลังการนิเทศการศึกษาเมื่อคราเริ่มแรก. วิทยาจารย์. วิทยาจารย์ ปีที่ 112 ฉบับที่ 12 เดือนตุลาคม 2556.
นพดล เจนอักษร และคณะ. (2564). กระบวนทัศน์การบริหารการศึกษาในยุคพลิกผัน. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์ ปีที่ 5 ฉบับที่ 2.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ.กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
พิกุล นามฮุง. (2565). การบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการบริหาร การศึกษา ปีที่ 1 ฉบับที่ 2.
เพ็ญวิภา พรหมสุวรรณ์. (2557). อนาคตภาพของการนิเทศการศึกษาสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2556 - 2565). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหาสารคราม.
วราลักษณ์ อาจวิชัย. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัด
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ปริญญา นิพนธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการขั้น พื้นฐาน เรื่องนโยบาย. สำนักงานคณะกรรมการขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ พ.ศ.
-2565. กรุงเทพฯ : สำนักงานวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
อนุศิษฏ์ นากแก้ว และคณะ. (2564). การนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การการศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(6), 85–96.
อำไพ นงค์เยาว์. (2560). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนานักเรียนให้มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย นเรศวร.