การบูรณาการหลักสัปปุริสธรรมกับพุทธนวัตกรรมการบริหาร การจัดการอาชีวศึกษาอย่างยั่งยืน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การบูรณาการเป็นการผสมผสานส่วนประกอบย่อยเพื่อสร้างองค์รวมที่มีประสิทธิภาพ โดยใช้หลักพุทธธรรมจากพระพุทธศาสนา เพื่อบูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่การบริหารเป็นการใช้ศาสตร์และศิลปะในการจัดการทรัพยากรการศึกษา เพื่อให้บรรลุเป้าหมายขององค์กรอย่างมีประสิทธิภาพ การบริหารแตกต่างจากการจัดการที่ การบริหารให้ความสำคัญกับนโยบายในทางปฏิบัติ ส่วนการจัดการมุ่งไปที่การปฏิบัติเพื่อให้เกิดผล รูปแบบการบริหารสถานศึกษามี 4 รูปแบบ การบริหารแบบฐานโรงเรียนโดยผู้บริหารมีบทบาทหลัก การบริหารแบบฐานโรงเรียนโดยครูมีบทบาทหลัก การบริหารแบบฐานโรงเรียนโดยชุมชนมีบทบาทเป็นหลัก และการบริหารแบบฐานโรงเรียนแบบผสมผสาน การใช้หลักสัปปุริสธรรมกับพุทธนวัตกรรมการบริหารการจัดการอาชีวศึกษาเป็นกระบวนการที่คำนึงถึงบริบทของสถานศึกษาอย่างยั่งยืน โดยมีวิธีปฏิบัติตามแนวทางของหลักสัปปุริสธรรม คือ ธัมมัญญุตา: ความเป็นผู้รู้จักเหตุ อัตถัญญุตา: ความเป็นผู้รู้จักผลหรือความมุ่งหมาย อัตตัญญุตา: ความเป็นผู้รู้จักตน มัตตัญญุตา: ความผู้รู้จักประมาณ กาลัญญุตา: ความเป็นผู้รู้จักกาลเวลา ปริสัญญุตา: ความเป็นผู้รู้จักชุมชน และ ปุคคลัญญุตา หรือปุคคลปโรปรัญญุตา: ความเป็นผู้รู้จักบุคคล
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). แผนพัฒนาการอาชีวศึกษา พ.ศ.2564-2568. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
ชาย สัญญาวิวัฒน์ และ สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2550). การบริหารจัดการแนวพุทธ. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). (2565, 1 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 139 ตอนพิเศษ 258 ง. หน้า 9.
พระธนิษฐ์ ศรีสมบัติ, จิราภรณ์ ผันสว่าง และสุเทพ เมยไธสง. (2566). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการครองตน ครองคนและครองงานของบุคลากรในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1.วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(1), 1-11.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธัมมจิตโต). (2549). พุทธวิธีการบริหาร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. (2545, 19 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 119 ตอนที่ 123 ก. หน้า 19.
พระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา พ.ศ.2551. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 125 ตอนที่ 43 ก. หน้า 1.
เฟื่องฟ้า บุญจันทร์. (2564). บทบาทของการจัดการอาชีวศึกษาต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม. วารสารการอาชีวศึกษา, 42(2), 1-10.
ศิวกร อินภูษา, พระมหาพิสิฐ วิสิฎฺฐปญฺโญ, พระฮอนด้า วาทสทฺโท และเอกราช โฆษิตพิมานเวช. (2567). การบูรณาการพุทธธรรมกับแนวคิดทฤษฎีกระบวนการและหน้าที่ในการบริหารสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(2), 562-579.
สมาน อัศวภูมิ. (2551). การบริหารการศึกษาสมัยใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 5. อุบลราชธานี: อุบลกิจออฟเซทการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2567). รายงานประจำปี 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
