แนวทางการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นหนังตะลุง โดยการมีส่วนร่วมของประชาชนชุมชนบ้านพรุ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาสภาพปัจจุบันในการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นหนังตะลุงนครินทร์ ชาทอง 2) ศึกษาการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นหนังตะลุงชุมชนบ้านพรุ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และ 3) ศึกษาแนวทางอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นหนังตะลุงโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนบ้านพรุ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา พื้นที่ศึกษาได้แก่ ชุมชนบ้านพรุ ผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ คณะหนังตะลุง ผู้แทนภาครัฐ ผู้นำชุมชน 40 คน ครู นักเรียน สมาชิกในชุมชน 251 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ การสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่มและแบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนบ้านพรุ จำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องรวมถึงการมีส่วนร่วมของชุมชน ทั้งด้านการส่งเสริมการแสดงหนังตะลุง การถ่ายทอดภูมิปัญญาการเล่นหนังตะลุงอย่างเป็นระบบร่วมกับโรงเรียนและชุมชน เป็นลำดับสำคัญ ส่วนแนวทางการอนุรักษ์ภูมิปัญญาหนังตะลุง ภาครัฐในพื้นที่ควรดูแลและกำหนดนโยบายให้ชัดเจนต่อเนื่อง โดยกำหนดแผนงานด้านการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมไว้ในแผนพัฒนา ให้มีการแสดงหนังตะลุงในงานรัฐพิธีต่างๆ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา เกียรติมณีรัตน์ และสุภาพ ฉัตราภรณ์. (2548). ภูมิปัญญาในการทอผ้าพื้นเมือง ภาคเหนือ รูปแบบการเรียนรู้และการถ่ายทอดความรู้ของครูภูมิปัญญาไทย.
วารสารวิทยาสารเกษตรศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์. 26(2), 177-188.
ปริศนา เพชระบูรณิน และอธิวัฒน์ รัตนวงศ์แข. (2560). แนวทางการอนุรักษ์และฟื้นฟูวิถีชีวิต วัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่นและการใช้ประโยชน์จากความหลากหลายทาง
ชีวภาพ ของชุมชนบ้านครัวเพื่อศึกษาสภาพวิถีชีวิต ภูมิปัญญาและการใช้ประโยชน์ จากความหลากหลายของวิถีชีวิตของชุมชนบ้านครัว. วารสารวิชาการ สมาคม
สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย. 23(1), 64-72.
พัทยา สายหู. (2534). การพัฒนาวัฒนธรรมบนพื้นฐานภูมิปัญญาชาวบ้านและศักยภาพของชุมชน. ในการสัมมนาทางวิชาการเรื่อง ภูมิปัญญาพื้นบ้าน, หน้า 109-118.กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ (2546). คู่มือการวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลโปรแกรม SPSS. โรงพิมพ์นิด้าการพิมพ์.
ธีรยุทธ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา (2555). วิธีการถ่ายทอดภูมิปัญญาของผู้สูงอายุ.สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สืบค้นเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน
, จาก http://www.stou.ac.th/stoukc/elder/main1_12.html
เอกศักดิ์ เฮงสุโขและวิสิทธิ์ มะณี (2561). รูปแบบการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น ด้านการ ดูแลสุขภาพและการใช้และการใช้ประโยชน์จากสมุนไพร. วารสาร “ศึกษาศาสตร์
มมร” คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. 6(1). 278-293.
อรทัย พรมเทพ (2553). การเรียนรู้ของผู้แสดงหนังตะลุงเพื่อการดำรงอยู่ของหนังตะลุงในสังคมทันสมัย. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 25(2). 41-56.
ศิริชัย กาญจนวาสี,ทวีวัฒน์ ปิตยานนท์ และดิเรก ศรีสุโข (2551). การเลือกใช้สถิติที่ เหมาะสมสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่7). โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุทธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (2529). หนังตะลุง. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์มงคลการพิมพ์.
Cohen, J.M., & Uphoff, N.T. (1977). Rural Development Participation : Concept and Measures for Project Design Implementationand Evaluation. Rural Development Committee (Cornell University), 2. 317.
