ความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันของครูผู้สอนต่อองค์กรตามความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการเขต 2 กลุ่มโรงเรียนบางเสาธง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับการบริหารงานโดยใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 กลุ่มโรงเรียนบางเสาธง ตามความคิดเห็นของครู 2) เพื่อศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์กรของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 กลุ่มโรงเรียนบางเสาธง ตามความคิดเห็นของครู 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานโดยใช้หลัก สัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันต่อองค์กรของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 กลุ่มโรงเรียนบางเสาธง ตามความคิดเห็นของครู จำแนกตาม เพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์ทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ครู จำนวน 175 คน ได้มาจากตารางของเครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม โดยมี ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ .947 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลวิจัยพบว่า 1) การบริหารงานโดยใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 กลุ่มโรงเรียนบางเสาธง โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) ระดับความผูกพันต่อองค์กรของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 กลุ่มโรงเรียนบางเสาธง โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานโดยใช้หลัก สัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันต่อองค์กรของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 กลุ่มโรงเรียนบางเสาธง พบว่ามีความสัมพันธ์กันเชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งสอดคล้องกับสมมติฐาน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). แนวทางการจัดการเรียนรู้ธรรมศึกษาชั้นตรี วิชาธรรม. กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
_______. (2566). ระบบสารสนเทศเพื่อบริหารการศึกษา. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://data.bopp-obec.info/emis/. วันที่สืบค้น. 2566, กันยายน 1.
กาญจนา บุญเพลิง. (2552). คุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานเทศบาล จังหวัดสมุทรสาคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
ปรีดาพร คณทา และ ดารารัตน์ อินทร์คุ้ม. (2559, มกราคม). ทุนมนุษย์กับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์แนวคิดใหม่. วารสารนวัตกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. 1 (1), 62-72.
มณัษนันท์ มัคคะรม และคณะ. (2562). การศึกษาปัจจัยในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อความผูกพันองค์กรกรณีศึกษาสำนักบริหารและพัฒนาวิชาการ มหาวิทยาลัยชอนแก่น. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร.112-113.
บุญทัน ดอกไธสง, สุริยา รักษาเมือง, ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2560, เมษายน). การบูรณาการพุทธธรรมเพื่อนำไปใช้ในการบริหารงานภาครัฐอย่างลุ่มลึกในการศึกษาระดับสูงของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเพื่อเตรียมความพร้อมสู่ประชาคมอาเซียน. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 6 (2), 69-84.
ประเทืองสุข ยังเสถียร. (2559, พฤษภาคม-สิงหาคม). การออกแบบวิธีการแก้ปัญหาของผู้เรียนโดยใช้สัปปุริสธรรม. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์. 31 (2), 3.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุญสันติ ประทุมปี. (2563). การศึกษาความผูกพันต่อองค์การของครูในสถานศึกษาคาทอลิก สังกัดสังฆมณฑลนครราชสีมา. วารสารฉบับพิเศษ เนื่องจากในโอกาสครบรอบ 44 ปี การก่อตั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 11 (3), 343-356.
นพดล ฤทธิโสม. (2558). ความผูกพันต่อองค์กร :กลยุทธ์การเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Luthans, F. (1995). Organizational Behavior. 7 th ed. New York : McGraw - Hill.
Steer, R. M. (1997). Antecedents and outcomes of organizational commitment. Administrative Science Quarterly. 22 (1), 46 -75.
