แนวทางการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ ตามหลักสารณียธรรม เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งบนพื้นฐานบนความเปลี่ยนแปลงทางสังคม ของวัดป่านาบุญ อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1 ) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและประวัติความเป็นมาของศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ วัดป่านาบุญ จังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ ตามหลักสารณียธรรมเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งบนพื้นฐานความเปลี่ยนแปลงทางสังคมของวัดป่านาบุญ จังหวัดนครราชสีมา 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ ตามหลักสารณียธรรมเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งบนพื้นฐานความเปลี่ยนแปลงทางสังคมของวัดป่านาบุญ จังหวัดนครราชสีมา ผลวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาและประวัติความเป็นมาของศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ วัดป่านาบุญ จังหวัดนครราชสีมา โดยเฉพาะในชุมชนวัดป่านาบุญ ที่มีปัญหาสังคมเกี่ยวกับความยากจนและการขาดโอกาสทางสังคม ศูนย์ดังกล่าวมีบทบาทในการช่วยเหลือผู้ที่มีความต้องการ โดยอาศัยหลักการทางพุทธศาสนาในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของประชาชนในพื้นที่ของปัญหานี้เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตของประชาชนในท้องถิ่น ทำให้ชุมชนต้องการแนวทางการพัฒนาใหม่ๆ เพื่อรับมือกับความยากจนและการขาดโอกาส รวมถึงการสร้างความเข้มแข็งในระดับชุมชน เพื่อให้ประชาชนสามารถพึ่งพาตนเองได้ในระยะยาวโดยการประยุกต์ใช้หลักสารณียธรรม 2) แนวทางการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งบนพื้นฐานตามหลักสารณียธรรมบนความเปลี่ยนแปลงทางสังคมของวัดป่านาบุญ จังหวัดนครราชสีมา มีแนวทางการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ หลักสารณียธรรม เป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ที่สามารถสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนได้ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การนำหลักธรรมนี้มาใช้ ไม่เพียงแค่ช่วยในการให้ความช่วยเหลือผู้ยากไร้ แต่ยังช่วยส่งเสริมความสามัคคีและการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน ทั้งด้านเมตตา กายกรรม วจีกรรมและมโนกรรม ที่ทำให้ชุมชนมีความสัมพันธ์ที่ดีและยั่งยืน และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือผู้ยากไร้ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งบนพื้นฐานพุทธวิธีความเปลี่ยนแปลงทางสังคมของวัดป่านาบุญ จังหวัดนครราชสีมา การมีส่วนร่วมของชุมชน ซึ่งถือว่าเป็นหัวใจหลักของการพัฒนาศูนย์ช่วยเหลือฯ การวิจัยพบว่า การเปิดโอกาสให้ประชาชนได้แสดงความคิดเห็นและมีส่วนร่วมในการตัดสินใจเกี่ยวกับกิจกรรมต่างๆ การมีส่วนร่วมของประชาชนและการสื่อสารที่ชัดเจนทำให้ชุมชนมีศักยภาพในการพัฒนาตนเองและช่วยเหลือกันอย่างยั่งยืนและมีผลสำคัญต่อการสร้างความเชื่อมั่นในชุมชนและส่งเสริมให้ชุมชนมีส่วนร่วมมากยิ่งขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธนิศร ยืนยง. การมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์ของประชาชนในจังหวัดนครนายก. มหาจุฬานาครทรรศน์. ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม 2561): 127 - 128.
พระครูนนทวีรวัฒน์ วีรธมฺโม (มีนุสรณ์).(2553) “การบริหารงานเทศบาลตำบลตามหลักสราณียธรรม 6: กรณีศึกษาเทศบาลตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี”. บัณฑิตวิทยลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูปลัดธรรมสรณ์ โสภาบุต.ร (2561). แนวทางในการพัฒนาโรงเรียนวิถีพุทธตามหลักบวรแบบมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในโรงเรียนเมืองโพธิ์ชัย อำเภอโพธิ์ชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3. บัณฑิตวิทยลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุใลงกรณราชวิทยาลัย สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา,
พระครูศรีวุฒิเมธี และคณะ. การสังเคราะห์ประเพณีฮีต 12 เข้ากับหลักสาราณียธรรมตามแนวปฏิบัติของชุมชน ตำบลเขวาไร่ อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. (ปีที่ 17 ฉบับที่ 1 ประจำเดือน มกราคม - เมษายน 2560): 93.
พระสมุห์อมร อมโร (สีดำ) และ พระครูโฆสิตวัฒนานุกูล. (มิ.ย. 62). แนวทางการประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรมในการมีส่วนร่วมของชุมชนบ้านช่อง ตำบลช่อง อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง, ปีที่ 6 ฉบับที่ 4 (มิถุนายน 2561): 1727.
พิมพ์ลักษณ์ อยู่วัฒนา. (2557). แนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรสายสนับสนุน เครือข่ายบริการสาธารณสุขจังหวัดสมุทรสงคราม. รายงานวิจัย. กลุ่มงานบริหารทั่วไป ปฏิบัติงานหัวหน้าฝ่ายบริหารทั่วไป. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสมุทรสงคราม,
วิษณุ หยกจินดา. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน หมู่บ้านทุ่งกร่าง ตำบลทับไทร อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย: วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา
บุษรา โพวาทอง. หกสิบปีแนวทางการพัฒนาที่อยู่อาศัยไทย ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2504 – 2564. ฉบับที่ 68 ฉบับที่ 13 (มกราคม – มิถุนายน 2562): 135.
Phang Kosal และคณะ, การมีส่วนร่วมและเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนในการพัฒนาชุมชนของตำบลสวายปรอเตียล อำเภอสะอาง จังหวัดกันดาล ราชอาณาจักรกัมพูชา, ปีที่ 12 ฉบับที่ 13 (กันยายน-ธันวาคม 2561): 94.