การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมือง ของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการบูรณาการหลักอปริยหานิยธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ผลการวิจัยพบว่า 1.ระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น อยู่ในระดับมาก (=3.74, S.D.=0.22) เมื่อจำแนกเป็นรายด้านโดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านการรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางการเมือง (=3.94, S.D.=0.38) ด้านการไปใช้สิทธิและมีส่วนร่วมในการเลือกตั้ง (=3.81, S.D.=0.31) ด้านการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางการเมือง (=3.64, S.D.=0.34) และด้านการแสดงประชามติและประชาพิจารณ์ (=3.58, S.D.=0.39) อยู่ในระดับมาก ตามลำดับ 2. การเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ประชาชนที่มี เพศ อายุ การศึกษาต่างกันและอาชีพ มีความคิดเห็นต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย ส่วนประชาชนที่มีรายได้ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาสังคมในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชาติชาย ณ เชียงใหม่. (2545), การมีส่วนร่วมกับการพัฒนาชุมชนท้องถิ่นที่สุด, กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า
ชุมพล เพ็งศิริ, (2564), “การส่งเสริมความเข้มแข็งการเมืองภาคประชาชนในจังหวัดนครราชสีมา”, ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นิยม เวชกามา, (2561), รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนชาวสกลนครตามแนวพุทธจิตวิทยา, ดุษฎีนิพนธ์ พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธจิตวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระนิคม จนฺทธมฺโม (สุขเจริญ), (2563), “การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาการเมืองการปกครองตามแนวแห่งธรรมาธิปไตย ในเขตเทศบาลนครระยอง จังหวัดระยอง”,วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต), (2557), พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม, พิมพ์ครั้งที่ 27, กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาวรพงศ์ กุสลชโย (มหาจันทร์), “การมีส่วนร่วมของประชาชนในการดำเนินโครงการรถไฟรางเบาของเทศบาลนครขอนแก่น”, วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์, (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2563)
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์, (2549), การเมืองไทย, กรุงเทพฯ : เสมาธรรม.
สวัสดิ์ จิรัฏฐิติกาลและคณะ, (2564), การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของประชาชน. รายงานการวิจัย, คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
