ศึกษาวิเคราะห์ความมีวินัยในคัมภีร์มังคลัตถทีปนี

Main Article Content

พระใบฎีกาสำเริง สิริธโร
เสฐียร ทั่งทองมะดัน
เบญจมาศ สุวรรณวงศ์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาความมีวินัยในพระพุทธศาสนาเถรวาท 2) เพื่อศึกษาความมีวินัยในคัมภีร์มังคลัตถทีปนีและ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ความมีวินัยในคัมภีร์มังคลัตถทีปนี ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า วิเคราะห์ความมีวินัยในคัมภีร์มังคลัตถทีปนี ได้แก่ (1) วิเคราะห์ความมีวินัยสำหรับบรรพชิต การมีความประพฤติปฏิบัติตามสิกขาบทหรือ ปาติโมกขสังวรศีล ความเป็นผู้สำรวมด้วยความสังวร คือ ปาติโมกข์ ถึงพร้อมด้วยอาจารและโคจร อินทรียสังวรศีล การเห็นรูปด้วยตาแล้วไม่รวบถือไม่แยกถือ มีสติเพ่งมองไปในรูปที่เห็นเป็นดุจดังของว่างซึ่งประกอบไปด้วยธาตุ อาชีวปาริสุทธิศีล  การเว้นจากมิจฉาอาชีพ การล่วงละเมิดในสิกขาบท 6 ประการที่ทรงบัญญัติไว้ และปัจจยสันนิสสิตศีล การบริโภคปัจจัย 4 อันบริสุทธิ์ (2) วิเคราะห์ความมีวินัยสำหรับคฤหัสถ์ การปฏิบัติตามกุศลกรรมบถ 10 บุคคลทั่วไปศึกษาดีแล้วและละเว้นการปฏิบัติในอกุศลกรรมบถ 10 อันได้แก่ เว้นจากกายทุจริต ๓ เว้นจากวจีทุจริต ๔ และเว้นจากมโนทุจริต 3 โดยงดเว้นจากอกุศลกรรมบถ 10 ประการย่อมได้รับอานิสงส์ อันได้แก่ แม้ตนเองก็ติเตียนตนไม่ได้ 1 ผู้รู้พิจารณาแล้วย่อมสรรเสริญ 1 มีชื่อเสียง  (3) วิเคราะห์มิฐฉาทิฏฐิ 3ประการกับความมีวินัย เป็นการพิจารณาถึงความถูกต้องอันเกิดความเห็นผิดจากกระบวนการพิจารณา คือ ปรโตโฆษะ และโยนิโสมนสิการ พิจารณาโดยแยกแยะไตร่ตรองต่าง ๆ เพื่อมิให้นำไปสู่กระบวนที่คิดผิดตามแบบอย่างทางพระพุทธศาสนา (4) วิเคราะห์หลักความมีวินัยเพื่อการดำเนินชีวิต1 การมีศีล การปฏิบัติตามเบญจศีล 2.การมีอาจาระ เป็นความประพฤติชอบทางกาย และวาจา การรักษาวาจาให้เรียบร้อย 3.การมีอาชีวะ เป็นการหาเลี้ยงชีวิตชอบหรือหลักสัมมาอาชีวะ และ 4.การมีทิฏฐิ จะต้องปฏิบัติตามหลักสัมมาทิฏฐิ ด้วยความคิดเห็นที่ถูกต้องตามหลักพระพุทธศาสนา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สิริธโร พ. ., ทั่งทองมะดัน เ. ., & สุวรรณวงศ์ เ. . (2024). ศึกษาวิเคราะห์ความมีวินัยในคัมภีร์มังคลัตถทีปนี. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(3), 931–944. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3349
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ปวริศา ปกพัฒนกุล. (2549) “ศึกษานวนิยายอิงหลักธรรมชองสุชีพ ปุญญานุภาพ”, บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539) พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโต). (2551). พุทธธรรมฉบับปรับปรุงและขยายความ. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

พระพุทธโฆสเถระ. (2556) คัมภีร์วิสุทธิมรรค, แปลและเรียบเรียงโดย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร), พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัท ธนาเพรส จำกัด.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2529) พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพดิลก (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2543) พระธรรมวินัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหากุฎราชวิทยาลัย.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช)(2538) หนังสือมงคลทีปนี ศิลปกรรมปริทรรศน์, ปีที่10, ฉบับที่ 1 (สิงหาคม 2538:6

พุทธทาสภิกขุ. (2541) พุทธธรรมประยุกต์. กรุงเทพฯ: ธรรมทานมูลนิธิ

พระมหาวิเศษ ปญฺญาวชิโร. (2556) มงคลสูตร. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.พันเอกปิ่น มุทุกันต์. (2555) มงคลชีวิต. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์บุ๊คส์.

สำลี รักสุทธี. (2550) มงคลชีวิต 38 กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา

พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ. (2546) ศาสนาสากล เล่ม 3. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์. สุวัฒน์ จันทรจำนง. (2547) แก่นพุทธธรรม. กรุงเทพฯ: บริษัท ตถาตาพับลิเคชั่น จำกัด.