การวิเคราะห์หลักสิทธิมนุษยชนของพระภิกษุตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาและหลักสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิทธิทางการเมือง

Main Article Content

พระรังสิมันตุ์ จารุวํโส (ศศิรัตนศรีโสภณ)
ประเสริฐ ลิ่มประเสริฐ
วรพจน์ ถนอมกุล

บทคัดย่อ

บทความเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัย คือ 1) เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาของพระพุทธศาสนารวมทั้งพระธรรมวินัย และกฎหมายสงฆ์ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิทางการเมืองของพระสงฆ์ 2) เพื่อศึกษาแนวคิดทฤษฎีหลักสิทธิมนุษยชนทางการเมือง ศึกษากฎหมายรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่น และกฎหมายระหว่างประเทศ ที่เกี่ยวข้องกับการจำกัดสิทธิทางการเมืองของพระสงฆ์ 3) เพื่อวิเคราะห์บทบาทของพระพุทธศาสนาทางการเมืองนับแต่อดีตถึงปัจจุบัน กฎหมายสงฆ์ กฎหมายรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องการจำกัดสิทธิทางการเมืองของพระสงฆ์ เปรียบเทียบกับหลักสิทธิมนุษยชนของพระสงฆ์ และ 4) เพื่อสรุปผลการศึกษาวิจัยและเสนอแนะแนวทางเกี่ยวกับสิทธิทางการเมืองที่เหมาะสมของพระภิกษุในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทของไทย ผลการศึกษาพบว่า 1. ประวัติความเป็นมาของพระพุทธศาสนารวมทั้งพระธรรมวินัย และกฎหมายสงฆ์ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิทางการเมืองของพระสงฆ์ พบว่า บทบาททางการเมืองของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในสมัยพุทธกาลนั้น ทรงวางตัวเป็นกลางทางการเมือง ทรงระมัดระวังตัวไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองทั้งในแคว้นต่างๆ และระหว่างแคว้นหรือรัฐ แต่ทรงวางตัวเป็นที่ปรึกษา ทรงพยากรณ์แก้ไขปัญหาความทุกข์ร้อนของประชาชนและพระราชาในแคว้นต่าง ๆ ด้วยพุทธปัญญาธิคุณ มหากรุณาธิคุณ และบริสุทธิคุณ 2. แนวคิดทฤษฎีหลักสิทธิมนุษยชนทางการเมือง ศึกษากฎหมายรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่น และกฎหมายระหว่างประเทศ ที่เกี่ยวข้องกับการจำกัดสิทธิทางการเมืองของพระสงฆ์ พบว่า วิธีการจำกัดสิทธิออกเสียงเลือกตั้งในรัฐเสรีประชาธิปไตย ได้อาศัยกฎเกณฑ์ในการจำกัดสิทธิออกเสียงเลือกตั้งในระบบสิทธิออกเสียงเลือกตั้งที่มีข้อจำกัด และกฎเกณฑ์ในการจำกัดสิทธิออกเสียงเลือกตั้งในระบบสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วถึง 3. ผลการวิเคราะห์บทบาทของพระพุทธศาสนาทางการเมืองนับแต่อดีตถึงปัจจุบัน กฎหมายสงฆ์ กฎหมายรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องการจำกัดสิทธิทางการเมืองของพระสงฆ์ เปรียบเทียบกับหลักสิทธิมนุษยชนของพระสงฆ์ พบว่า ความเห็นของกลุ่มประเทศที่มีการจำกัดสิทธิหรือการใช้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งของนักพรตหรือนักบวชนั้นได้อาศัยเหตุผลทางด้านศาสนธรรมจึงห้ามเพศบรรพชิตยุ่งเกี่ยวกับการเมือง  4. ผลสรุปและเสนอแนะแนวทางเกี่ยวกับสิทธิทางการเมืองที่เหมาะสมของพระภิกษุในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทของไทย พบว่า การที่มีการจำกัดสิทธิการออกเสียงเลือกตั้งและสิทธิการสมัครรับเลือกตั้งของภิกษุ สามเณร นักพรต ด้วยความห่วงใยในสถานการณ์ของพระพุทธศาสนาของพระเถระชั้นผู้ใหญ่ในอดีตที่ได้มีการประกาศเป็นแถลงการณ์คณะสงฆ์และคำสั่งมหาเถรสมาคม ก็เพื่อความดีงามของหมู่สงฆ์ เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาแก่ผู้ที่ยังมิได้เลื่อมใส เป็นที่เลื่อมใสศรัทธายิ่งขึ้นแก่ผู้ที่เลื่อมใสศรัทธาอยู่แล้ว และเพื่อความสงบสันติสุขตามอุดมการณ์ของพระพุทธศาสนาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงวางไว้ดีแล้ว

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จารุวํโส (ศศิรัตนศรีโสภณ) พ. ., ลิ่มประเสริฐ ป. ., & ถนอมกุล ว. . (2024). การวิเคราะห์หลักสิทธิมนุษยชนของพระภิกษุตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาและหลักสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิทธิทางการเมือง. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(3), 797–808. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3334
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2552). หลักการพื้นฐานกฎหมายว่าด้วยรัฐธรรมนูญและกฎหมาย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

เทพ สุนทรศารทูล. (2531). พระเล่นการเมือง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัทประยูรวงศ์ จํากัด.

พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2557). แนวโน้มบทบาทพระสงฆ์กับการเมืองไทยในสองทศวรรษหน้า.รายงานการวิจัย, โครงการวิจัยพุทธศาสน์ศึกษา ศูนย์พุทธศาสน์ศึกษา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อำนวย ยัสโยธา. (2557). การแนะนำและแก้ไขปัญหาทางสังคมและการเมืองชองพระพุทธเจ้า.รายงานการวิจัย, โครงการพุทธศาสน์ศึกษา ศูนย์พุทธศาสน์ศึกษา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.