การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิชาพระพุทธศาสนาตามหลักปาฏิหาริยธรรมเทศนา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหา และความต้องการรูปแบบการจัดการเรียนรู้วิชาพระพุทธศาสนาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม (2) เพื่อพัฒนารูปแบบ (3) เพื่อนำรูปแบบไปใช้ และ (4) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบ ผลการวิจัย พบว่า 1. ค่าเฉลี่ยระดับความคิดเห็นที่มีต่อปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยภาพรวมมีอยู่ในระดับปานกลาง แนวทางในการพัฒนารูปแบบ พบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้วิชาพระพุทธศาสนาตามหลักปาฏิหาริยธรรมเทศนา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม ที่เหมาะสมโดยใช้วิธีสอนดังนี้ 1.อิทธิปาฏิหาริย์ 2. วิธีอาเทสนาปาฏิหาริย์ 3. วิธีอนุสาสนิปาฏิหาริย์ 2. รูปแบบการจัดการเรียนรู้พระพุทธศาสนาตามหลักปาฏิหาริยธรรมเทศนา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม โดยมีองค์ประกอบดังนี้ (1) หลักการ (2) วัตถุประสงค์ (3) กระบวนการ (4) สาระการเรียนรู้ (5) การวัดและประเมินผล และ (6) การนำไปใช้ คุณภาพของรูปแบบอยู่ในระดับมาก และ คู่มือการใช้รูปแบบโดยมีองค์ประกอบดังนี้ (1) บทนำ (2) เงื่อนไขในการจัดการเรียนรู้ (3) รายละเอียดการจัดการเรียนรู้ และ (4) เครื่องมือที่ใช้วัดผลในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ คุณภาพของคู่มือการใช้รูปแบบอยู่ในระดับมาก 3. พบว่า (1) นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (2) ค่าดัชนีประสิทธิผล (E.I.) เท่ากับ 68.05 และ (3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบอยู่ในระดับมาก 4. รูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยภาพรวมผลการประเมินอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ทุกด้านมีผลการประเมินอยู่ในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
บุปผชาติ ทัฬหิกรณ์. (2552). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอน.
กรุงเทพมหานคร: สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน.
พระครูสุนทรธรรมากร สุจิตฺโต. (2566). ปาฏิหาริย์ 3 : นวัตกรรมสื่อการสอนพุทธธรรม, วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 9(3), (กันยายน – ธันวาคม), 251-262.
พระปลัดสิทธิเดช สีลเตโช. (2565). การบูรณาการพุทธวิธีการสอนในโรงเรียนวิถีพุทธ, วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 8(3) (กันยายน – ธันวาคม) : 219-231.
พระปลัดราชันย์ ขวัญเมือง ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และ ไสว ฟักขาว. (2564). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทางพระพุทธศาสนาเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหา สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย, วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(4) (มิถุนายน), 1627-1640.
พระรุ่งโรจน์ กาวิลาวรรณ เชษฐภูมิ วรรณไพศาล และจารุณี ทิพยมณฑล. (2562). การพัฒนาคู่มือการสอนพระพุทธศาสนาโดยใช้ พุทธวิธีการสอนในการจัดการเรียนรู้ สำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนพระปริยัติธรรม, วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(4),(กรกฎาคม-สิงหาคม), 981-994.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, หน้า 1 - 94.
วิภาพรรณ พินลา. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษา เพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณสาหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21, วารสารปาริชาต, 30(1),
(มกราคม-มิถุนายม), 16.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.), [ออนไลน์], แหล่งที่มา : https://www.niets.or.th
