การจัดการเรียนรู้แบบ KWL Plus ร่วมกับเทคนิคผังกราฟิกและหนังสือนิทานพื้นบ้านอิเล็กทรอนิกส์แบบมีปฏิสัมพันธ์ ที่มีต่อความสามารถใน การอ่านเชิงวิเคราะห์ และการเขียนสรุปความ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านเชิงวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ระหว่างก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบ KWL Plus ร่วมกับเทคนิคผังกราฟิกและหนังสือนิทานพื้นบ้านอิเล็กทรอนิกส์แบบมีปฏิสัมพันธ์ 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ระหว่างก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบ KWL Plus ร่วมกับเทคนิคผังกราฟิกและหนังสือนิทานพื้นบ้านอิเล็กทรอนิกส์แบบมีปฏิสัมพันธ์ และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบ KWL Plus ร่วมกับเทคนิคผังกราฟิกและหนังสือนิทานพื้นบ้านอิเล็กทรอนิกส์แบบมีปฏิสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทศบาล 4 (วัดคลองเรียน) จำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดความสามารถในการอ่านเชิงวิเคราะห์ แบบทดสอบวัดความสามารถในการเขียนสรุปความ และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที แบบไม่อิสระต่อกัน (Dependent t-test) ผลการวิจัยพบว่า1) ความสามารถในการอ่านเชิงวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังการจัดการเรียนรู้แบบ KWL Plus ร่วมกับเทคนิคผังกราฟิกและหนังสือนิทานพื้นบ้านอิเล็กทรอนิกส์แบบมีปฏิสัมพันธ์ สูงกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) ความสามารถในการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังการจัดการเรียนรู้แบบ KWL Plus ร่วมกับเทคนิคผังกราฟิกและหนังสือนิทานพื้นบ้านอิเล็กทรอนิกส์แบบมีปฏิสัมพันธ์ สูงกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบ KWL Plus ร่วมกับเทคนิคผังกราฟิกและหนังสือนิทานพื้นบ้านอิเล็กทรอนิกส์แบบมีปฏิสัมพันธ์ อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ.
ณัฐพร สายกฤษณะ. (2563). การพัฒนาความสามารถในการอ่านวิเคราะห์และการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามกลวิธี REAP ร่วมกับเทคนิคการใช้ผังกราฟิก. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดุสิตา แดงประเสริฐ. (2549). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และทักษะการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่จัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค KWL Plus. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธวัช ปุณโณทก. (2553). นิทานพื้นบ้าน. นนทบุรี: ปันรู้.
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2556). การพัฒนาการคิด. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เทคนิคพริ้นติ้ง.
วรรณจนา เอราวรรณ์. (2553). การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่องโครงงานวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.
วัชรา เล่าเรียนดี และคณะ. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. นครปฐม: บริษัทเพชรเกษมพริ้นติ้งกรุ๊ป.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). รูปแบบและกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด. พิมพ์ครั้งที่ 10. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
สำนักการศึกษา เทศบาลนครหาดใหญ่. (2564). แผนพัฒนาการศึกษา พ.ศ. 2566-2570 เพิ่มเติมฉบับที่ 3. เทศบาลนครหาดใหญ่ สงขลา: ฝ่ายแผนงานและโครงการ
สำนักการศึกษา.