ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารกับสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา 2) เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูในโรงเรียน และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารกับสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 2,158 คน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างตามหลักการของ Taro Yamane ที่ระดับความน่าเชื่อถือ ร้อยละ 95 ได้จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.976 ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยคำนวณความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทำการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียรสัน
ผลการศึกษาพบว่า (1) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 โดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านการสนับสนุนมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านการกำกับดูแล และด้านการบูรณาการ มีค่าเฉลี่ยเท่ากัน (2) สมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านสมรรถนะทัศนคติของทีม มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาได้แก่ ด้านสมรรถนะทักษะของทีม และด้านสมรรถนะความรู้ของทีม (3) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสมรรถนะการทำงานเป็นทีมของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2561). ภาวะผู้นำสำหรับผู้บริหารองค์การ. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
ภัคณัฏฐ์ จันทนวรานนท์ สมพงษ์ธรรม. (2566). การพัฒนาแบบวัดภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์แห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(2), 1287 - 1307.
ปณิธาน ลอยบ้านแพ้ว, และ พิภพ วชังเงิน. (2567). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 6(2), 147–162. https://doi.org/ 10.14456/ jappm.2024.31
วรวุฒิ จันทร์สว่าง. (2565). สมรรถนะการทำงานเป็นทีมในระดับผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดอาชีวศึกษา. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2561). ทักษะแห่งศตวรรษใหม่: ทักษะและความรู้ดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2567, จาก: https://thaidigizen.com/digital-citizenship/ch2-digital-literacies/.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. (2567). รายงานการจัดการศึกษาปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
อรรถชัย แนวเงินดี. (2564). รูปแบบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร. วิทยาเขตอีสาน, 2 (1), 1–15.
Cannon-Bowers, J. A., Salas, E., & Converse, S. (1995). Shared mental models in expert team decision making. In J. A. Cannon-Bowers, E. Salas, & S. Converse (Eds.), Team performance and decision making in organizations (pp. 221–246). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Lencioni, P. M. (2002). The five dysfunctions of a team: A leadership fable. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Tuckman, B. W. (1965). Developmental sequence in small groups. Psychological Bulletin, 63(6), 384 – 399. https://doi.org/10.1037/h0022100
