การเรียนรู้คุณค่าพระพุทธศาสนาจากประสบการณ์ตรง: บทเรียนจากการทัศนศึกษาสังเวชนียสถานแห่งที่ 3 สารนาถ ประเทศอินเดีย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความเรื่องการเรียนรู้คุณค่าพระพุทธศาสนาจากประสบการณ์ตรง: บทเรียนจากการทัศนศึกษา สังเวชนียสถานแห่งที่ 3 สารนาถ ประเทศอินเดีย มีวัตถุประสงค์เพื่อสะท้อนบทเรียนจากการทัศนศึกษาพุทธสังเวชนียสถานแห่งที่ 3 สร้างแรงจูงใจให้เกิดการศึกษาวิถีการดำเนินชีวิต และสถาปัตยกรรมต่าง ๆ เปิดโอกาสให้เกิดการศึกษาและถ่ายทอดประสบการณ์ความเชื่อในพระพุทธศาสนาซึ่งเป็นบทเรียนที่น่าประทับใจ ประกอบด้วย 1) ความรู้คุณค่าของศาสนาพุทธ 2) ความยินดีในความเรียบง่ายและความพอเพียง 3) การทำสิ่งที่ดีต่อตนเองและคนอื่น ๆ 4) การแบ่งปันความเมตตา และ 5) ความสำคัญของศิลปะและสถาปัตยกรรม อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์ที่ได้รับถือว่ามีคุณค่าตามหลักคำสอนของพระพุทธศาสนาว่าด้วยเรื่องความเมตตา การมีสติ ความไม่เที่ยงแท้ การรู้เท่าทันความเปลี่ยนแปลงตามความเป็นจริงด้วยปัญญาตน เสริมสร้างประสบการณ์ใหม่ให้เกิดการเรียนรู้สิ่งใหม่ นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงเชิงพฤติกรรมและเจตคติแบบถาวรและยั่งยืน เป็นการบูรณาการความเข้าใจจากประสบการณ์ เกิดจากการเรียนรู้ไปสู่การปฏิบัติในชีวิตจริง ซึ่งได้มาจากการศึกษานอกสถานที่ ถือเป็นการพัฒนามุมมองในการดำเนินชีวิตและมีส่วนร่วมเชิงบวกต่อสังคม ดังนั้น การเดินทางทัศนศึกษา ณ สังเวชนียสถานแห่งที่ 3 สารนาถนี้ จึงเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจและจิตวิญญาณ ตลอดจนความมั่นคงในการเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลง และความท้าทายในชีวิต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิ่งแก้ว อารีรักษ์, ทิศนา แขมมณี, ละเอียด จุฑานันท์ และชาริณี ตรีวรัญญู. (2549). การจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบหลากหลาย: องค์ความรู้จากการวิจัยและพัฒนาเพื่อปฏิรูปการเรียนรู้ทั้งโรงเรียน. เกรทเอ็ดดูเคชั่น.
ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระเทพเวที (ป.อ.ปยุตฺโต). (2531). หลักการศึกษาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาณัฐภูมิ สุทธิรังสี. (2550). ขุมทรัพย์แห่งปัญญาในดินแดนพุทธภูมิ (พิมพ์ครั้งที่ 3). พาราณสี ยูพี อินเดีย.
ราณี รัชนพงษ์. (2547). การเรียนรู้จากประสบการณ์. สารานุกรมศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 19(32), 20-28.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2560). จาริกบุญ จารึกธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 50). ผลิธัมม์.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2564). พุทธธรรม ฉบับเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 42). มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Dewey, J. (1997). Experience and education. Touchstone.
Evan, N. (1994). Experiential learning for all. Cassell.
Kolb, D. A. (2005), Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice-Hall.
Pfouts, D. K. (2003). The benefits of outdoor learning centers for young gifted learners. Gifted Child Today, 26(1), 56-63.
