พัฒนาการการศึกษารัฐศาสตร์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการของการศึกษารัฐศาสตร์ในระดับอุดมศึกษาประเทศไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน โดยแบ่งการพัฒนาออกเป็น 4 ช่วงสำคัญ ได้แก่ ยุคเริ่มต้น (ก่อน พ.ศ. 2475) ยุคหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง (พ.ศ. 2475-2500) ยุคการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ. 2500-2530) และยุคโลกาภิวัตน์และประชาธิปไตย (พ.ศ. 2530-ปัจจุบัน) 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาการศึกษารัฐศาสตร์ของประเทศไทยในปัจจุบัน และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการศึกษารัฐศาสตร์ของประเทศไทยในอนาคต
จากการศึกษาพบว่า การพัฒนาการศึกษารัฐศาสตร์มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจของประเทศ ตลอดจนอิทธิพลจากนานาชาติ โดยในแต่ละยุคมีการปรับเปลี่ยนหลักสูตร วิธีการสอน และเนื้อหาให้สอดคล้องกับบริบทของสังคมและความต้องการของประเทศ ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการพัฒนา ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงทางการเมือง อิทธิพลจากนานาชาติ ความต้องการของสังคมและการพัฒนาเทคโนโลยี อนาคตของการศึกษารัฐศาสตร์ไทยจำเป็นต้องปรับตัวให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีและภูมิรัฐศาสตร์ การเน้นการวิจัยเชิงประจักษ์ การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการบูรณาการความรู้จากหลายสาขาวิชา จะเป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนาการศึกษารัฐศาสตร์ของไทยให้มีความทันสมัยและสามารถตอบสนองต่อความต้องการของสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ฐิติวรรณ สินธุ์นอก. (2565). 5 เทคนิคของ Communication Skills สื่อสารอย่างไรให้ผู้ฟังเข้าใจเรา. https://www.ttlconsultant.com/blog/how-do-5-techniques-of-communication-skills-communicate.html
ณิชากร ศรีเพชรดี. (2562). ADAPTABILITY: ปรับตัว ยืดหยุ่น ไม่หนีปัญหา ทักษะสำคัญของโลกที่เปลี่ยนทุกวัน. https://thepotential.org/knowledge/adaptability-character-building/
ต่อเกียรติ น้อยสำลี. (2567). การวิเคราะห์หาสาเหตุที่แท้จริง (Root Cause Analysis). สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ.
พิสิฐ ลี้อำธรรม. (2537). จากยุ่งกลายเป็นรุ่ง: บทเรียนเศรษฐกิจไทย. เอกสารอัดสำเนา.
วิภาวี เธียรลีลา. (2565). ทักษะการทำงานร่วมกับผู้อื่น. https://thepotential.org/knowledge/teamwork-and-collaboration/
สิริมาส หมื่นสาย. (2560). ความก้าวหน้าของรัฐศาสตร์ไทย. วารสารจันทรเกษมสาร, 23(45), 1-15.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการ
เรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. สํานักงาน.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร. (2564). การคิดเชิงวิพากษ์และการจัดการปัญหา.
มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. (2566). การเรียนรู้ตลอดชีวิต หรือ Lifelong Learning. https://www.hcu.ac.th/article/การเรียนรู้ตลอดชีวิต%20(Lifelong%20Learning)
Allen, I. E. & Seaman. J. (2007). Growing by degrees: Online education in the United
States, The Sloan Consortium. http://www.sloanc.org/publications/survey/pdf/
growing_by_degrees.pdf.
Manitrub. (2014). ทฤษฎีการศึกษา. https://manitrub.wordpress.com/2014/12/15/ทฤษฎีการศึกษา-educational-theory/
