การศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้วิชาการงานอาชีพของโรงเรียนเอกชนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดพิษณุโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการในการจัดการเรียนรู้วิชาการงานอาชีพของโรงเรียนเอกชนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดพิษณุโลก และ 2) ศึกษาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนเอกชนในพื้นที่ดังกล่าว การวิจัยแบ่งเป็น 2 ลักษณะ ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้กลุ่มตัวอย่างคือครูผู้ใช้หลักสูตรวิชาการงานอาชีพ จำนวน 278 คน จากประชากร 1,045 คน ซึ่งได้จากการสุ่มอย่างง่ายตามตารางของ Krejcie และ Morgan ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน ซึ่งผ่านการคัดเลือกตามเกณฑ์ประสบการณ์ด้านหลักสูตรหรือการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนเอกชน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ กึ่งโครงสร้างและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า สภาพการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมาก ปัญหาอยู่ในระดับน้อย และความต้องการอยู่ในระดับมาก สำหรับแนวทางการพัฒนา ผู้ทรงคุณวุฒิเสนอให้ใช้แนวคิด Active Learning ส่งเสริมทักษะอาชีพควบคู่กับการอนุรักษ์เอกลักษณ์ไทย และแนะนำให้พัฒนาครูด้านการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนรู้และการประเมินผลอย่างเป็นธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 (แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2545 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2553). โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
นิภาพรรณ ศรีสุวรรณ. (2562). การใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) เพื่อพัฒนาครูใน โรงเรียน เอกชน. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(1), 44–58.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. สุวีริยาสาส์น.
พัชรี พึ่งบุญ ณ อยุธยา. (2564). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. วารสารครุศาสตร์, 22(3), 112–125.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2557). การจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานในประเทศไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A Taxonomy for learning, teaching and assessing: a revision of bloom’s taxonomy of educational objectives: complete edition. Longman.
DuFour, R., & Eaker, R. (1998). Professional learning communities at work: Best practices for enhancing student achievement. Solution Tree Press.
Jonassen, D. (1999). Designing constructivist learning environments. In C. Reigeluth, (Eds.), Instructional design theories and models: A new paradigm of instructional theory (pp. 215-239). University Park: Pennsylvania State University.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Piaget, J. (1972). The psychology of the child. Basic Books.
Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education, 93, 223-231. http://dx.doi.org/10.1002/j.2168-9830.2004.tb00809.x
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt, Brace & World.
