Faith-Based Leadership Model According to The Five Bala Dharma Principle for Executives of Rajabhat Universities
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to: 1) study the state of faith and influence leadership for executives of Rajabhat universities, 2) develop a leadership model based on faith and influence according to the principles of Phala (The Five Bala) Dharma for executives of Rajabhat universities, 3) test the leadership model based on faith and influence according to the principles of Phala Dharma for executives of Rajabhat universities, and 4) evaluate the leadership model based on faith and influence according to the principles of Phala Dharma for executives of Rajabhat universities. This research is a mixed-methods study, combining both quantitative and qualitative approaches. The quantitative research tools used include a questionnaire, with a sample size of 335 individuals. The statistical methods employed in the research are the mean and standard deviation. For the qualitative research, in-depth interviews were conducted with 24 informants, including 15 in-depth interviews and 9 focus group discussions. The sampling was purposive, with selection criteria including: 1) expertise in education, 2) experience in Buddhist teachings, and 3) holding an administrative position for at least 3 years. The tool used was an interview guide, and the data were synthesized using content analysis, validated through the triangulation technique, and presented descriptively. The research findings revealed that: 1) the state of faith and influence leadership for executives of Rajabhat universities was generally at a high level. 2) the leadership model based on faith and influence according to the principles of Phala Dharma consists of five components: principles, objectives, implementation, media/tools, and evaluation. 3) the trial use of the leadership model based on faith and influence according to the principles of Phala Dharma showed that, overall, it was at a high level. 4) the evaluation of the leadership model based on faith and influence according to the principles of Phala Dharma for executives of Rajabhat universities indicated that, overall, it was at a high level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เฉลิมชัย ศุขไพบูลย์. (2556). ยุทธศาสตร์เชิงรุกเพื่อพัฒนาคุณภาพการบริการของมหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสาร Veridian E-Journal, 6(2), 681-699.
ชาย โพธิสิตา. (2559). ศาสตร์และศิลป์การวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 7). อมรินทร์พริ้นต์ติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.
ณรงค์วิทย์ ตรีพงษ์รัตนกุล และเสาวนี สิริสุขศิลป์. (2559).ภาวะผู้นำเชิงศรัทธาบารมีที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 10(2), 34-40.
พระครูเหมเจติยาภิบาล (โสพิทร์ อินฺทโสภิโต/แซ่ภู่) และสุธาสินี แสงมุกดา. (2564). โมเดลสมการโครงสร้าง
ภาวะผู้นำเชิงศรัทธาบารมีของผู้บริหาร โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. วารสารพุทธ
สังคมวิทยาปริทรรศน์, 6(2), 18-33.
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2251). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์. สถาบันบันลือธรรม.
ภูเบศร์ ชื่นชม, เสาวนี สิริสุขศิลป์ และปารย์พิชชา ก้านจักร. (2567). ภาวะผู้นำเชิงศรัทธาบารมีของผู้บริหาร
สถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
อุดธานี เขต 1. วารสารวิชาการปัญญาปณิธาน, 9(2), 155-168.
วัชระ คงแสนคำ, ชยากานต์ เรืองสุวรรณ และจำเนียร พลหาญ. (2565). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิง
ศรัทธาบารมีของผู้บริหารสถานศึกษา ขนาดเล็ก. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม, 9(3), 257-288.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 6). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2540). นวโกวาท. สำนักพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุกันต์ แสงโชติ, สัญญา เคณาภูมิ และยุภาพร ยุภาศ. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะทางการบริหาร
ของผูบริหารมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม,,
(1), 171-184.
สุภีร์ ทุมทอง. (2559). อินทรีย์ 5 พละ 5. ห้างหุ้นส่วนจำกัด ภาพพิมพ์.
อนันต์ ฉิมยงค์, เริงวิชญ์ นิลโคตร และวัยวุฒิ บุญลอย. (2566). ภาวะผู้นำเชิงจิตวิญญาณและอุดมการณ์ของ
ผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาในยุคเน็กซ์นอร์มัล สังกัดสำนักงานเขต พื้นทีการศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(7), 53-63.
อรินทร์ศักดิ์ รัตนะวงษ์ และอัจฉรา วัฒนาณรงค์. (2566). การดำเนินงานยุทธศาสตร์การพัฒนาท้องถิ่นของ
มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมในพื้นที่จังหวัดชัยนาท. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(3), 1113-
Bass, B. M. (1990). Bass & stogdill's handbook of leadership: Theory, research, and
managerial applications. Free Press.
Bass, B. M., & Riggio, R. E. (2006). Transformational leadership (2nded.). Lawrence Erlbaum
Associates.
Bennis, W., & Nanus, B. (1985). Leaders: Strategies for taking charge. Harper & Row.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5thed.). Harper.
Greenleaf, R. K. (1977). Servant leadership: A journey into the nature of legitimate power
and greatness. Paulist Press.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2012). The leadership challenge: How to make extraordinary
things happen in organizations (5thed.). Jossey-Bass.
_______. (2017). The leadership challenge: How to make extraordinary
things happen in organizations (6thed.). Wiley.
Leithwood, K., & Jantzi, D. (2005). A review of transformational leadership research in
education. Leadership and Policy in Schools, 4(3), 159–193.
https://doi.org/10.1080/15700760500244769
Northouse, P. G. (2018). Leadership: Theory and practice (8thed.). Sage Publications.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). Jossey-Bass.
