การบูรณาการหลักพุทธธรรมกับหลักธรรมาภิบาลในการบริหาร องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การบูรณาการหลักพุทธธรรมกับหลักธรรมาภิบาลในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบูรณาการหลักพุทธธรรมกับหลักธรรมาภิบาลในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการบูรณาการหลักพุทธธรรมกับหลักธรรมาภิบาลในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ 3) พัฒนารูปแบบการบูรณาการหลักพุทธธรรมกับหลักธรรมาภิบาลในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 รูป/คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบูรณาการหลักพุทธธรรมกับหลักธรรมาภิบาลในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบูรณาการ ได้แก่ ภาวะผู้นำเชิงคุณธรรม วัฒนธรรมองค์การ การมีส่วนร่วมของประชาชน และนโยบายการบริหาร โดยหลักพุทธธรรมมีอิทธิพลเชิงบวกต่อหลักธรรมาภิบาลและประสิทธิผลการบริหารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) สามารถพัฒนารูปแบบ BGGI Model (Buddhist Principles–Good Governance Integration Model) ซึ่งเป็นองค์ความรู้ใหม่ด้านธรรมาภิบาลเชิงพุทธ ที่บูรณาการหลักพุทธธรรม หลักธรรมาภิบาล และนวัตกรรมการบริหารท้องถิ่น เพื่อนำไปสู่ประสิทธิผลการบริหารและการปกครองท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2564). การปกครองท้องถิ่นไทย: หลักการและมิติใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2563). ธรรมาภิบาลและการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2561). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2560). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วรเดช จันทรศร. (2562). ทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณะไปปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2565). หลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน ก.พ.ร.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
อรทัย ก๊กผล. (2564). นวัตกรรมการบริหารท้องถิ่นและการมีส่วนร่วมของประชาชน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
Denhardt, Janet V., J. V., & Denhardt, Robert B., R. B. (2015). The new public service: Serving, not steering (4th ed.). Routledge.
Hair, Joseph F., J. F., Black, William C., W. C., Babin, Barry J., B. J., & Anderson, Rolph E., R. E. (2022). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Moore, Mark H., M. H. (2013). Recognizing public value. Harvard University Press.OECD. (2021). Government at a glance 2021. OECD Publishing.
United Nations Development Programme. (2022). Governance for sustainable development. United Nations Development Programme.
Podsakoff, Philip M., P. M., MacKenzie, Scott B., S. B., & Podsakoff, Nathan P., N. P. (2016). Recommendations for creating better concept definitions in management research. Academy of Management Annals. 10(1), 159–203.
World Bank. (2020). Worldwide governance indicators. World Bank.
Yamane, Taro, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.