ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อผลสำเร็จของการธำรงรักษาพนักงานของฝ่ายบริหารทรัพยากรบุคคลในองค์กรธุรกิจเอกชนด้านการบริหารจัดการอาคารในประเทศไทย -
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับปัจจัยเชิงสาเหตุด้านการจัดการทรัพยากรมนุษย์ ปัจจัยภายในองค์การ และองค์การแห่งการเรียนรู้ (2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยดังกล่าวกับผลสำเร็จของการธำรงรักษาพนักงาน และ (3) นำเสนอแนวทางในการธำรงรักษาพนักงานที่เหมาะสมในองค์กรธุรกิจเอกชนด้านการบริหารจัดการอาคารในประเทศไทย ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณคือพนักงานฝ่ายบริหารทรัพยากรบุคคล จำนวน 400 คน เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถามที่มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67-1.00 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง กลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพคือผู้บริหารฝ่ายทรัพยากรบุคคล จำนวน 10 คน เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า (1) การจัดการทรัพยากรมนุษย์และปัจจัยภายในองค์การอยู่ในระดับสูง โดยด้านการพัฒนา/อบรมและด้านวัฒนธรรมองค์กรมีค่าเฉลี่ยสูงสุดตามลำดับ (2) การจัดการทรัพยากรมนุษย์และปัจจัยภายในองค์การมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อองค์การแห่งการเรียนรู้ (β = 0.99 และ 0.91, p < 0.05) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ไม่มีอิทธิพลต่อผลสำเร็จของการธำรงรักษาพนักงานโดยตรง และ (3) ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า ผู้บริหารให้ความสำคัญกับขวัญกำลังใจ วัฒนธรรมองค์กร และบรรยากาศในการทำงานมากที่สุด ข้อค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าองค์การแห่งการเรียนรู้เป็นตัวแปรส่งผ่านสำคัญที่เชื่อมโยงการจัดการทรัพยากรมนุษย์และปัจจัยภายในองค์การสู่ความสำเร็จในการธำรงรักษาพนักงาน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Armstrong, M. (2014). Armstrong's handbook of human resource management practice (13th ed.). Kogan Page.
Cochran, W. G. (1953). Sampling techniques. John Wiley & Sons.
Edmondson, A. C. (2018). The fearless organization: Creating psychological safety in the workplace for learning, innovation, and growth. John Wiley & Sons.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Prentice Hall.
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work. John Wiley & Sons.
Jaiaree, P., & Pooripakdee, S. (2025). Developing learning organization to drive organizational performance of public company limited in Thailand. Silpakorn University.
Kaewsaeng-on, R., Branine, M., Vundla, S., Tongsri, P., & Mehmood, S. (2021). Dealing with high talent turnover through talent engagement strategies: A study of the hotel sector in Thailand. TEM Journal, 10(4), 1668-1678.
Kahn, W. A. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of Management Journal, 33(4), 692-724.
Kanjanakan, P., Chareonwongsak, K., & Chaiprasit, K. (2024). A meta-analytic review of job embeddedness and turnover intention: Evidence from South-East Asia. SAGE Open, 14(2), 1-17.
Matwanna, S., & Pooripakdee, S. (2025). Building a positive work environment: The role of psychological empowerment in engagement and intention to leave. Behavioral Sciences, 15(2), 131.
Meerat, S. (2024). Relationships among employee turnover intention and perception of employees on organisational readiness for change, transformational leadership, and usability of flexible work arrangement: Mediating role of organisational commitment in technology-related industries in Thailand. Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD), 74438.
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1997). Commitment in the workplace: Theory, research, and application. SAGE Publications.
Marquardt, M. J. (1996). Building the learning organization: A systems approach to quantum improvement and global success. McGraw-Hill.
Noe, R. A. (2020). Employee training and development (8th ed.). McGraw-Hill.
Schein, E. H. (2017). Organizational culture and leadership (5th ed.). John Wiley & Sons.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization (2nd ed.). Currency Doubleday.
Suksawat, T., & Goerlich, M. (2025). Managing diversity in Thailand's hotel industry: Implications for recruitment, retention and training. The EUrASEANs: Journal on Global Socio-Economic Dynamics, 4(53), 151-166.
