โมเดลความยั่งยืนของธุรกิจอุตสาหกรรมพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมของความยืดหยุ่นขององค์กร นวัตกรรมขององค์กร และผลการดำเนินงานขององค์กร ที่ส่งผลต่อความยั่งยืนของธุรกิจในอุตสาหกรรมพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทย และ (2) พัฒนาโมเดลความยั่งยืนของธุรกิจในอุตสาหกรรมพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ประเทศไทย ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณกลุ่มตัวอย่างคือผู้ประกอบการธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ จำนวน 500 ราย ด้วยวิธีการการสุ่มตัวอย่างใช้วิธีสุ่มแบบหลายขั้นตอน ภายใต้หลักการของการสุ่มแบบอาศัยความน่าจะเป็น เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถามออนไลน์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้เทคนิคการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างผ่านโปรแกรม Smart PLS ผลการวิจัยพบว่า ผลการดำเนินงานขององค์กรเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงต่อความยั่งยืนของธุรกิจในระดับสูงที่สุด โดยเฉพาะมิติด้านลูกค้าที่มีอำนาจการพยากรณ์สูงสุด รองลงมาคือมิติด้านการเงิน กระบวนการภายใน และการเรียนรู้และพัฒนา นอกจากนี้ ความยืดหยุ่นขององค์กรและนวัตกรรมขององค์กรมีอิทธิพลทางอ้อมต่อความยั่งยืนของธุรกิจผ่านผลการดำเนินงานขององค์กร ผลการดำเนินงานขององค์กรทำหน้าที่เป็นตัวแปรคั่นกลางบางส่วนระหว่างปัจจัยเชิงสาเหตุทั้งสองกับความยั่งยืนของธุรกิจ โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้นสามารถอธิบายความแปรปรวนของความยั่งยืนของธุรกิจได้ร้อยละ 80.8 แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของโมเดลในการพยากรณ์ความยั่งยืนของธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2567). รายงานข้อมูลธุรกิจ ฉบับที่ 73. เรียกใช้เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2569. จาก https://www.dbd.go.th
ณัฐณิชา กลีบบัวบาน, ศุภศักดิ์ เงาประเสริฐวงศ์. (2567). ความยั่งยืนของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. SSRU International Journal of Management Science. 11(1).
พรชัย คัมมะดี. (2565). แนวปฏิบัติการบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ ความยืดหยุ่นขององค์กร และผลการดำเนินงานด้านความยั่งยืน. วารสารรีวิวธุรกิจ การบัญชี และการเงินระดับโลก มทร. 6(1), 55–64.
Alwan, S. Y., Hu, Y., Al Asbahi, A. A. M. H., & Al Harazi, Y. K. (2023). Sustainable and resilient e-commerce under COVID-19 pandemic: A hybrid grey decision-making approach. Environmental Science and Pollution Research. 30, 46430–46445.
Asbeetah, M., Al Hammadi, F., Alhammadi, A., & Harhara, A. (2025). The role of green knowledge acquisition in mediating the relationship between digital transformation and sustainability performance: Evidence from manufacturing firms. Sustainability. 17(5), 2285.
Bocean, C. G., Scrioșteanu, A., Gîrboveanu, S., Mitrache, M., Băloi, I.-C., Budică-Iacob, A. F., & Criveanu, M. M. (2025). The impact of e-commerce on sustainable development goals and economic growth: A multidimensional approach in EU countries. Systems. 13(7), 560.
Dağıdır, B. D., & Özkan, B. (2024). A comprehensive evaluation of a company performance using sustainability balanced scorecard based on picture fuzzy AHP. Journal of Cleaner Production. 435, 140519.
Damanpour, F., & Aravind, D. (2012). Managerial innovation: Conceptions, processes and antecedents. Management and Organization Review. 8(2), 423–454.
Duchek, S., Raetze, S., & Scheuch, I. (2020). Organizational resilience: A capability-based conceptualization. Business Research. 13(1), 215–246.
El Houda, B. I. N., & Baghdad, K. (2023). Innovation marketing in the digital era: Adapting the marketing mix to the online environment—Insights from leading companies. Journal of Contemporary Business and Economic Studies. 6(2).
Elkington, J. (1997). Partnerships from cannibals with forks: The triple bottom line of 21st‐century business. Environmental Quality Management. 8(1), 37–51.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2022). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) (3rd ed.). Sage.
Henseler, J., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science. 43(1), 115–135.
Hongvattanajainam, S., Luanchamroen, S., & Ngudgratoke, S. (2024). A structural equation model explicating the effects of strategic management, organizational resilience, and competitive advantage on business growth of SMEs system integrators in Thailand. Ph.D. in Social Sciences Journal. 14(1), 59–74.
Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal. 6(1), 1–55.
Johri, A., et al. (2025). Leveraging open innovation for e-commerce success: The contingent role of AIS and AI. Journal of Innovation & Knowledge. 10, 100737.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1996). The balanced scorecard: Measures that drive performance. Harvard Business Review. 70(1), 71–89.
Kock, N. (2015). Common method bias in PLS-SEM: A full collinearity assessment approach. International Journal of e-Collaboration. 11(4), 1–10.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2021). Marketing 5.0: Technology for humanity. John Wiley & Sons.
Li, P., et al. (2025). Digitalization drives sustainability: How digital trade enhances corporate ESG performance through innovation, internationalization and transparency. International Review of Economics & Finance. 101(C).
Madhavan, M., Sharafuddin, M. A., & Wangtueai, S. (2025). Factors influencing cross-border e-commerce adoption of Thai MSMEs: A fuzzy DEMATEL approach. Sustainability. 17(8), 3632.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
OECD. (2023). E-commerce in the post-COVID era. OECD Publishing.
Paun, C., Ivașcu, C., Olteteanu, A., & Dantis, D. (2024). The main drivers of e-commerce adoption: A global panel data analysis. Journal of Theoretical and Applied Electronic Commerce Research. 19(3), 2198–2217.
Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods. 40(3), 879–891.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research. 2, 49–60.
Santoso, T., & Anwar, S. (2023). Digital adoption and innovation among Indonesian retail SMEs. Journal of Innovation and Entrepreneurship. 12(2), 543–552.
Schork, S., et al. (2025). Understanding innovation and sustainability in digital organizations: A mixed-method approach. Sustainability. 17(2), 415.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2004). A beginner's guide to structural equation modeling (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Teece, D. J. (2007). Explicating dynamic capabilities: The nature and microfoundations of (sustainable) enterprise performance. Strategic Management Journal. 28(13), 1319–1350.
Tidd, J., & Bessant, J. (2013). Managing innovation: Integrating technological, market and organizational change (5th ed.). Wiley.
Wang, Y., & Zhang, Q. (2022). Accelerating ICT adoption and e-commerce usage during the COVID-19 pandemic. Frontiers in Psychology. 13, 343–375.
Zhang, X., Li, Y., & Wang, J. (2024). Digital transformation and corporate sustainability: The mediating role of financial constraint mitigation and resource allocation efficiency. PLOS ONE. 19(4), 0325898.
