The Relationship Between the Promotion of Lifelong Learning and the Effectiveness of Educational Institutions under Nan Provincial office of Learning Encouragement
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine the conditions of lifelong learning promotion under the Office of the Promotion of Learning in Nan Province; 2) study the level of school effectiveness under the Office of the Promotion of Learning in Nan Province; and 3) investigate the relationship between lifelong learning promotion and school effectiveness under the Office of the Promotion of Learning in Nan Province. The sample group consisted of 74 school administrators and teachers under the Office of the Promotion of Learning in Nan Province. The research instrument was a five-point rating scale questionnaire with an Index of Item–Objective Congruence (IOC) of 1.00 and a reliability coefficient of .826. The statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product–moment correlation coefficient. The findings revealed that: 1) the overall conditions of lifelong learning promotion under the Office of the Promotion of Learning in Nan Province were at a high level; 2) the overall level of school effectiveness under the Office of the Promotion of Learning in Nan Province was also at a high level; and 3) the relationship between lifelong learning promotion and school effectiveness under the Office of the Promotion of Learning in Nan Province showed a high positive correlation, which was statistically significant at the .01 level.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562.กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กัญญรัตน์ คำแพงและคณะ (2565).การบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมการศึกษาสกลนคร เขต 3,4(2),137-148
จักรวุฒิ ชนะพันธ์และคณะ.(2558).รูปแบบการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดชัยภูมิ.วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น,11(2),157-165
ณัฐพล กองทุ่งมน,สุภัทรศักดิ์ คำสามารถและวิเชียร อินทรสัมพันธ์.(2568).คุณลักษณะของผู้บริหาร สถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงธนใต้.วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี,8(5),408-418
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ.2566. (19 มีนาคม 2566).ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม 140 ตอนที่ 20 ก. หน้า 60 – 72.
เมธชนนท์ ประจวบลาภ.(2567).กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการการเรียนรู้ตลอดชีวิตในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการ,21(2),27-40
วันชนก อาจปรุ. (2564). แนวทางการพัฒนาความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในเขตภาคกลาง [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี].
รมิดา ใจสืบ (2567).ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาในสังกัดเทศบาลนครเชียงราย.[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา]. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา.
วัชรพงศ์พันธุ์ อุปนันท์, วีระยุทธ ชาตะกาญจน์, และวณิชชากร พงศ์ทัศนา. (2564). รูปแบบการ ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในอนาคต. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(10), 165–181.
วนิดา คงมั่น. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การ ศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
สิริพร ทวะกาญจน์ และสุนทรี วรรณไพเราะ. (2568).การส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสงขลา.วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา,16(1),58-77.
Hoy, W.K. & Miskel, C.G. (2001). Educational administration theory research and practice (4th ed.). Singapore : McGraw-Hill.
Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2012). Educational Administration: Concepts and Practices. (6th ed.). California: Wadsworth.
Mott, P. E. (1972). The characteristics of effective organization. New York: Harper and Row.
