A study of Competencies of Schools Administrators Under The office of Primary Educational Services Office Songkhla Area 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the competency levels of school administrators under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 1, 2) compare the competencies of school administrators classified by work experience and school size, and 3) compile recommendations for developing the competencies of school administrators under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 1. This study employed survey research methodology. The population and sample consisted of 404 department heads across four administrative departments from 101 schools under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 1, selected through proportional stratified random sampling. The research instrument was a five-point rating scale questionnaire with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) of 0.98 and a Cronbach's Alpha reliability coefficient of .964. Statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, and One-way ANOVA. The findings revealed that the overall competency of school administrators under Songkhla Primary Educational Service Area Office 1 was at a high level. The dimension with the highest mean score was self-management competency, followed by communication competency, while the dimension with the lowest mean score was global awareness competency. The comparative analysis indicated that administrators with different levels of work experience showed no statistically significant difference in competency, whereas administrators from schools of different sizes differed in competency at a statistically significant level. Key developmental guidelines included organizing competency-based training programs aligned with local contexts, establishing mentoring and coaching systems, and developing individual competency development plans to sustainably enhance the quality of school administration.
Article Details
References
จิณณะ ชูชีพ. (2568). การศึกษาสมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่. 3(3), 533-550.
นาวิน พินิจอภิรักษ์ และ ไตรรัตน์ สิทธิทูล. (2564). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์. 8(2), 328-342.
เมทินี มาลานนท์ และคณะ. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์. 8(2), 88-102
รัชนีกร แสงสว่าง. (2564). การศึกษาสมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
รณรงค์ ศุภรัศมี. (2563). สมรรถนะหลักสำหรับนักบริหารระดับสูงภาครัฐของไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารข้าราชการ. 62(2), 4-9
สมพงษ์ จิตระดับ และคณะ. (2561). การวิจัยท้องถิ่นล่างสู่บน: แนวปฏิบัติเชื่อมร้อยนโยบาย. ศูนย์วิจัยและพัฒนาด้านเด็กและเยาวชน. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสกสรร อินทะวงศ์. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวนโยบายและจุดเน้นการดำเนินงาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. กรุงเทพมหานคร: สพฐ.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2548). คู่มือการประเมินสมรรถนะข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). ความเป็นมา และระบบของการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
Boyatzis, R. E. (2008). Competent manager: A model for effective performance. New York: John Wiley & Sons.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change (2nd ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
