Developing an inquiry-based Thai language teaching model to promote critical thinking and media literacy among Grade 8 students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: (1) examine the needs for developing a Thai language instructional model based on Inquiry-Based Learning to promote analytical thinking and media literacy among Grade 8 students at Wat Khian Municipal School under Phra Nakhon Si Ayutthaya Municipality; (2) develop the instructional model; and (3) study the results of implementing the model. The sample consisted of 33 Grade 8 students from Wat Khian Municipal School, selected through purposive sampling. The research instruments included a 5-point rating scale questionnaire with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) ranging from 0.80 to 1.00 and an overall reliability coefficient of 0.91; a model suitability assessment form; a satisfaction questionnaire; a teacher’s manual for implementing the instructional model; and lesson plans. The statistics used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, and hypothesis testing using a dependent samples t-test.
The findings revealed that: (1) the overall need for developing the Thai language instructional model based on Inquiry-Based Learning to enhance analytical thinking and media literacy was at the highest level; (2) the overall suitability of the developed instructional model was also at the highest level; and (3) students’ post-test scores after the implementation of the instructional model were significantly higher than their pre-test scores.
Article Details
References
กฤษณา วงศ์คำ. (2565). การพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณผ่านการวิเคราะห์สื่อออนไลน์ของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. 19(3), 101–118.
กุลธิดา ท้วมสุข. (2561). การพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันสื่อของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารนิเทศศาสตร์. 36(2), 45–62.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยสำหรับครู. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: สุวิริยาสาส์น
ปิยะนันท์ ธรรมวิจิตร. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะเพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์. 31(2), 45–60.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
ศิวพร คล้ายเจ๊ก. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ 3CPR แบบผสมผสาน ตามวัฏจักรการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ สื่อสร้างสรรค์ฐานประสบการณ์แห่งชีวิต. โรงเรียนเทพศิรินทร์ลาดหญ้า กาญจนบุรี, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี.
วราภรณ์ เกษฐาน, ทิพย์อุษา พุทธสารินทร์, สุทธิดา วรรณา และจุฑจิรา แสนสมบัติ. (2566). การพัฒนาทักษะทางภาษาปฐมวัยโดยใช้การเล่านิทานตามแนวคิด
Bloom’s Taxonomy. Journal of Research and Innovation for Sustainability. (JRIS). 2(2), 1–15.
Baran, S. J. (2006). Introduction to mass communication: Media literacy and culture. McGraw-Hill.
Buckingham, D. (2015). Defining digital literacy. Nordic Journal of Digital Literacy. 10, 21–34.
Eisenkraft, A. (2003). Expanding the 5E model. The Science Teacher. 70(6), 56–59.
Hobbs, R. (2010). Digital and media literacy: A plan of action. Aspen Institute.
Joyce, B., & Weils, M. (1996). Models of Teaching. 3ed.. Boston: Allyn & Bacon.
