School Administrators' Core Competencies Affeeting School Academic Administration under Songkhla Primary Education Service Area Office 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were: 1) to study the level of core competencies among school administrators under Songkhla Primary Educational Service Area Office 2, 2) to study the level of academic administration in schools, and 3) to study the core competencies of school administrators that influence academic administration in schools. The sample consisted of 97 school administrators under Songkhla Primary Educational Service Area Office 2 for the 2023 academic year, determined using the Krejcie and Morgan formula. The research instrument was a questionnaire, with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) ranging from 0.67 to 1.00 and an overall reliability coefficient of 0.99. Statistics used for analysis included frequency, percentage, mean, and standard deviation. Preliminary assumption testing was based on Hair et al. (2010), and hypothesis testing was conducted using stepwise multiple regression analysis (Enter Method).
The research findings revealed that: 1) the overall core competencies of school administrators (=4.29, S.D.= 0.59) and 2) the overall academic administration in schools (=4.37, S.D. =0.53) were both at a high level, and 3) the overall core competencies of school administrators (X) had a significant positive effect on overall academic administration (Y), as analyzed by multiple regression analysis. The results showed a statistically significant relationship (R = 0.744, R² = 0.554) at the .01 level, indicating that the core competencies of school administrators significantly impact academic administration in schools under Songkhla Primary Educational Service Area Office 2.
Article Details
References
กนกพร โหงวเกิด. (2563). สมรรถนะหลักของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. วิทยานิพนธ์รครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2556. (2556, 4 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 130 ตอนพิเศษ 130 ง, หน้า 65-71.
นิรัชชา คงประดิษฐ์. (2565). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ปิยะนัทธ์ ว่องพัฒนวงศ์. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารกับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วิทยานิพนธ์รศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. ภาควิชาการบริหารการศึกษา: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พิพัฒน์พันธ์ จันทร์มณี. (2559). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏจอมบึง.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (6 เมษายน 2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, หน้า 14.
วัลลภ นวลติ้ง. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับประสิทธิผลของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 2. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). กรอบทิศทางแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 -2575.กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
Grossman, P., et al. (2007). Preparing practitioners to respond to resistance: A cross-professional view. Teachers and Teaching: Theory and Practice. 13, 109–123.
Krejcie, R.V. & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607-610.
Likert, R. (1967). The method of constructing and attitude scale, reading in attitude theory and measurement. New York: Wiley & Sons.
