The Participatory Management Approach for Building a Happy Organization in the VUCA World: A Case Study of Schools in Wang Sai Phun District under the Phichit Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to (1) examine the current conditions and problems of participatory management toward becoming a happy organization in the VUCA world of schools, (2) compare participatory management practices based on work experience and school size, and (3) propose participatory management guidelines for fostering happy organizations in schools under the Phichit Primary Educational Service Area Office 1,
The findings revealed that (1) participatory management toward becoming a happy organization in the VUCA world was generally rated at a high level. The highest-rated aspect was participation in benefit sharing. (2) There were statistically significant differences (p < .05) in participatory management across work experience and school size in the areas of decision-making, implementation, and evaluation. (3) The proposed participatory management guidelines emphasized inclusive involvement across all dimensions—from goal setting and decision-making to implementation, evaluation, and benefit sharing. The guidelines promoted collaborative vision building, data-driven decision making, task delegation based on strengths, and inclusive evaluation. They aimed to enhance motivation and implement a success-sharing system that fostered sustainable organizational happiness in a volatile world.
Article Details
References
กมลทิพย์ ใจเที่ยง. (2563). การบริหารองค์กรแห่งความสุขในโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 18(2), 74–81.
กมลทิพย์ ใจเที่ยง และ วรกาญจน์ สุขสดเขียว. (2561). การมีส่วนร่วมของบุคลากรในการกำหนดเป้าหมายและพัฒนาสภาพแวดล้อมโรงเรียนส่งผลให้เกิดความสุขในองค์กรอย่างยั่งยืน. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(3), 5–9.
กมลวรรณ จันทร. (2564). การบริหารสถานศึกษายุคโลกพลิกผัน ฉลาดรู้เท่าทันดิจิทัล. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (น. 1002–1010).
กนกพร มาอ้วน. (2564). การบริหารการศึกษาระดับขั้นพื้นฐานอย่างมืออาชีพในศตวรรษที่ 21. ในการประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 14 (น. 1257-1261).
ชนิตรา จันทร์เจริญ. (2560). ภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษากับการพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์, 18(2), 95–100.
นัฐพล พันโน. (2566). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนครพนม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ประภัสสร กิตติพงศ์, และคณะ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างความสุขในการทำงานกับการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจของครู. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์. 10(1), 45–59.
ประจบ ขวัญมั่น. (2566). การบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
พงษ์ศักดิ์ ผ่องสุวรรณ. (2565). การบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างบรรยากาศแห่งความสุขในโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 24(2), 45-58.
ศิริพร เกษร. (2563). การสร้างองค์กรแห่งความสุขในสถานศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 5(2), 84-95.
ศศิธร ภูวเศรษฐ. (2565). ปัจจัยเชิงบวกที่ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของครูในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 6(2), 91–106.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2562). แนวคิด Happy 8 สู่การสร้างองค์กรแห่งความสุข. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2565). รายงานสถานการณ์สุขภาวะองค์กรแห่งความสุขประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. (2567). ข้อมูลพื้นฐานสถานศึกษาอำเภอวังทรายพูน. พิจิตร: สพป.พิจิตร เขต 1.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). การศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับโลกแห่งความผันผวน (VUCA World). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
อมรภัค ปิ่นกำลัง. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเรียนรวม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
Bennett, N., & Lemoine, G. J. (2014). What a difference a word makes: Understanding threats to performance in a VUCA world. Business Horizons. 57(3), 311–317.
Cameron, K. S., & Spreitzer, G. M. (2012). The Oxford handbook of positive organizational scholarship. Oxford University Press.
Fullan, M. (2007). The New Meaning of Educational Change (4th ed.). New York: Teachers College Press.
Helliwell, J. F., Layard, R., & Sachs, J. (2020). World Happiness Report 2020. Sustainable Development Solutions Network.
Kahn, W. A. (2017). Meaningful connections: Positive relationships and attachments at work. In The Oxford Handbook of Positive Organizational Scholarship.
Luthans, F., & Youssef-Morgan, C. M. (2017). Psychological capital and beyond. Oxford University Press.
Patton, M. Q. (2011). Developmental Evaluation. New York: Guilford Press.
World Health Organization. (2020). Healthy workplaces: A model for action – For employers, workers, policymakers and practitioners. Geneva: WHO Press.
