Educational Administration Strategies for Enhancing Efficiency in Ecclesiastical General Education Section of Phrapariyattidhamma School in the Northeastern Region Group 9
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this dissertation were (1) to study the administrative components enhancing efficiency in ecclesiastical general education section of Phrapariyattidhamma School in the Northeastern Region Group 9. (2) to study the current conditions, desired conditions and needs of enhancing efficiency in ecclesiastical general education section of Phrapariyattidhamma School in the Northeastern Region Group 9. (3) to create and confirm enhancing efficiency in ecclesiastical general education section of Phrapariyattidhamma School in the Northeastern Region Group 9. The sample consisted of 17 school managers, 17 school directors, 33 deputy directors, and 187 teachers, totaling 254 participants, 4key informants in the interview and 7 qualified strategic evaluators/persons. The 3 types of instruments used: questionnaires, interviews and assessments. The research employed three types of instruments: a questionnaire, an interview form, and a strategy evaluation form. The questionnaire utilized a 5-point Likert scale to measure responses. For the current conditions, the content validity ranged from 0.85 to 1.00, and the reliability coefficient was 0.97. For the desired conditions, the content validity also ranged from 0.85 to 1.00, with a reliability coefficient of 0.91. The statistic used in data analysis included of frequency, percentage, mean, standard deviation, and techniques for prioritizing needs PNImodifiedThe results showed that 1. The administrative components to enhance efficiency in Buddhist schools consist of 4 components, namely 4 areas: 1) Academic administration 8 indicators, 2) Budget administration 8 indicators, 3) Personnel administration 8 indicators, 4) General administration 8 indicators, 32 indicators. 2. The overall current condition was at a moderate level, while the desired condition was at a high level. The prioritized needs were: 1) Academic Administration 2) Budget Administration 3) Personnel Administration 4) General Administration. 3. Management strategies to enhance efficiency in Buddhist schools have 4 strategies, 4 objectives, 25 measures, and 15 success indicators. The results of the evaluation of management strategies to enhance efficiency found that all strategies and measures are appropriate, with a high to maximum level of feasibility, and can be effectively used for development.
Article Details
References
กรมการศาสนา. (2542). คู่มือการบริหารและการจัดการวัดฉบับย่อ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
กรมการศาสนา. (2562). การส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติประจำปี 2562. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
คะนึงนิตย์ จันทบุตร. (2545). ปัญหาและแนวทางการจัดการศึกษาของคณะสงฆ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระไพศาล วิสาโล. (2546). การปฏิรูปการศึกษาพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์.
พระราชวรมุนี. (2542). แนวนโยบายการจัดการศึกษาของคณะสงฆ์ไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสังฆรักษ์จักรพล สายอิ่นแก้ว. (2565). การศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดน่าน. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.มหาวิทยาลัยพะเยา.
พระครูสุนทรวินัยรส, ดร.ถวิล ลดาวัลย์. (2561). กลยุทธ์การบริหารเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา สังกัดสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติกลุ่ม 10. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย. 8(1), 34-42.
พระปลัดชัยรัตน์ชยาภาโส (ฉายกระจ่าง). (2559). รูปแบบการบริหารงานวิชาการสมรรถนะสูงสำหรับโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร. 8(2), 125-134.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. (2553, 22 กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 127 (ตอนที่ 45 ก), หน้า 1-3.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก.
สนใจ โกษาแสง. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาประสิทธิผลการบริหาร งานวิชาการของโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา ในจังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุทธนู ศรีไสย์. (2549). การศึกษาพระปริยัติธรรมในบริบทสังคมไทยร่วมสมัย. นครราชสีมา: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
สุรชัย ขยัน. (2539). ปัญหาการบริหารงานของโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: พี.เอ.ลีฟวิ่ง.
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2552). รายงานผลการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2013). Educational Administration: Theory, Research, and. Practice.6th ed. New York: McGraw-Hill.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607-610.
Lipham, J.M & Hoeh, J.A. (1992). The Principalship: Foundations and Functions. Michigan : Harper & Row.
Michael E. Porter. (1998). Competitive Strategy. New York: The Free Press.
Tsai, J. L. (2011). Culture and human behavior. Cambridge: Stanford University Press.
