The Politics of Thai Farmers’ Ways of Life: Power Negotiation in Contemporary Society.
Main Article Content
Abstract
The article argues that Thai farmers in the present context should not be viewed merely as passive victims of economic and political systems. Rather, they should be recognized as “social actors” who possess agency, adaptability, and proactive roles in responding to, negotiating with, and even transforming power structures at various levels through their economic, social, and cultural ways of life. This includes the creation of new identities, the use of cultural capital to construct legitimacy, and symbolic movements within public media. Therefore, the way of life of farmers in contemporary society can be understood as a form of “lifestyle politics” embedded in everyday practices amid ongoing transformations in social, economic, and cultural structures at both local and global levels.
Article Details
References
จรัส สุวรรณมาลา. (2543). การเมืองภาคประชาชน: แนวคิดและกรณีศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
ชลิตา บัณฑุวงศ์. (2562). การเคลื่อนไหวของเกษตรกรรายย่อยในภาคเหนือ: พลังหญิงและการต่อรองทาง วัฒนธรรม. วารสารสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา. 37(1), 77–98.
ชัยวัฒน์ สถาอานันท์. (2548). ความรุนแรงที่มองไม่เห็น: อำนาจ วัฒนธรรม และการเมืองในชีวิตประจำวัน. ใน สันติวิธีในมุมมองของสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ธนพร วิจันทร์. (2563). เกษตรกรกับการสื่อสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์: กรณีศึกษาชาวนาอินทรีย์ในภาคอีสาน. วารสารนิเทศศาสตร์. 38(3), 45–68.
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2544). การเมืองของชาวบ้าน: การต่อต้านแบบซ่อนเร้นในสังคมไทย. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธงชัย วินิจจะกูล. (2560). ประวัติศาสตร์ที่เพิ่งสร้าง: รวมบทความว่าด้วยความทรงจำและการต่อสู้เชิงวาทกรรม ของชาวบ้าน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เนตรดาว เถาถวิล. (2556). ปฏิบัติการต่อรองของชาวนาไทยภายใต้ระบบการผลิตข้าวหอมมะลิอินทรีย์เพื่อป้อน ตลาดโลก. วารสารสังคมวิทยามานุษยวิทยา. 33(1), 14–35.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2549). การปฏิรูปภาคเกษตรไทย: ทางเลือกและทางรอด. วารสารเศรษฐกิจการเกษตร. 27(3), 1–25.
ปิ่นตบแต่ง ป. (2561). ขบวนการชาวนาชาวไร่ในสังคมไทย: จากอดีตสู่ปัจจุบัน. วารสารวิจัยสังคมและปริทัศน์. 41(1), 1–50.
สมชัย ภัทรธนานันท์. (2555). การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในสังคมหลังชาวนาอีสาน. วารสารมนุษยศาสตร์และ สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 31(1), 1–25.
สมชัย ภัทรธนานันท์. (2555). สังคมหลังชาวนา. ใน สุริยันต์ ทองหนูเอียด และคณะ (บก.), สังคมชนบทไทย: พลวัตและความเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
(สกว.).
สมชัย ภัทรธนานันท์. (2556). การเมืองภาคพลเมือง: แนวคิดและกรณีศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน.
สมัชชาคนจน. (2564). ข้อเสนอเชิงนโยบายจากกลุ่มเกษตรกรและผู้ไร้ที่ดิน. มหานคร: มูลนิธิพัฒนาที่ดินเพื่อ ชุมชน.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2565). รายงานภาวะเศรษฐกิจการเกษตรไทยประจำปี 2565. กระทรวงเกษตร และสหกรณ์.
สุภัทรดิศว์ มงคลกุล. (2560). เกษตรกรยุคใหม่กับการตลาดออนไลน์: แนวโน้มและโอกาสในอนาคต. ศูนย์วิจัย เกษตรกรรมและนวัตกรรม, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศิริพร วิทยอุดม. (2561). การปรับตัวของเกษตรกรไทยในยุคไทยแลนด์ 4.0. สถาบันคลังสมองของชาติ.
Scott, J. C. (1985). Weapons of the weak: Everyday forms of peasant resistance. Yale University Press.
Walker, A. (2012). Thailand’s Political Peasants: Power in the Modern Rural Economy. University of Wisconsin Press.