A Study of Guidelines for Developing Digital Literacy of Principals under the Kalasin Primary Educational Service Area Office 3
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aims of this study were: 1) to assess the level of digital technology understanding among school administrators, 2) to compare digital technology understanding by school size, and 3) to explore development strategies for improving digital technology understanding among school administrators. The sample consisted of 129 school administrators selected through stratified random sampling based on school size (small and medium). The research tools included a questionnaire with validity coefficients ranging from 0.80 to 1.00, discrimination power between 0.53 and 0.98, and reliability of 0.99, as well as interviews. The statistics used were percentages, means, and standard deviations.
The findings were as follows:
1) The overall level of digital literacy competence of school administrators was at a high level, particularly in the areas of digital access and awareness, the use of digital technologies for collaborative work, and the production of data sets for public services. 2) The comparison of digital literacy competence of school administrators classified by school size revealed that digital access and awareness differed significantly at the .05 level. Administrators in medium-sized schools had a higher mean score than those in small-sized schools, while no significant differences were found in the other aspects. 3) The guidelines for developing digital literacy competence among school administrators consist of three dimensions with thirteen approaches, as follows: (1) the application of digital tools for work-related purposes, comprising five approaches; (2) the use of data across organizations, comprising four approaches; and (3) the use of digital programs for data analysis in routine tasks, comprising four approaches.
Article Details
References
จุฬาลักษณ์ โสระพันธ์. (2564). สาระทางวิชาการ เรื่อง บทบาทของผู้บริหารการศึกษายุคดิจิทัล. ศูนย์พัฒนาและประยุกต์วิชาการศึกษาศาสตร์.มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทิพวรรณ ล้วนประสิทธิ์สกุล. (2562). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่สอดคล้องกับเป้าหมายการศึกษาของนโยบายไทยแลนด์ 4.0. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขสการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภาณุพงศ์ พรหมมาลี. (2562). การวิเคราะห์การรู้ดิจิทัลของอาจารย์ระดับอุดมศึกษาโดยใช้แผนภูมิต้นไม้การจำแนกและการถดถอย กรณีศึกษาสถาบันพระบรมราชชนกกระทรวงสาธารณสุข. วิทยานิพนธ์เภสัชศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสารสนเทศศาสตร์ทางสุขภาพ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุภาพ หงษ์ทอง. (2564). การพัฒนาสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี พ.ศ. 2561-2580.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2567.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล (School Management in Digital Era). เรียกใช้เมื่อ 2 กรกฎาคม 2562, จาก http://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/ 52232/-edu-t2s1-t2-t2s3
Anderson, R. E., & Dexter, S. L. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly. 41(1), 49–82.
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy? Computers & Education. 59(3), 1065–1078.
Office of Educational Technology. (2017). Reimagining the role of technology in education: 2017 National Education Technology Plan Update. U.S. Department of Education. https://tech.ed.gov/netp/
Voogt, J., Erstad, O., Dede, C., & Mishra, P. (2015). Challenges to learning and schooling in the digital networked world. Journal of Computer Assisted Learning. 31(5), 403–413.
