The Needs for Innovation Organization of Educational Opportunity Expansion Schools in Mae Ai District under the Office of Chiang Mai Primary Educational Service Area 3
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study the needs assessment for innovation organizations in educational opportunity expansion schools in Mae Ai District under Chiang Mai Primary Educational Service Area Office 3. The sample consisted of 191 participants, including 13 school administrators and 178 teachers under Chiang Mai Primary Educational Service Area Office 3, selected through stratified random sampling. This quantitative research employed a questionnaire with a 5-level rating scale as the research instrument. The questionnaire items had an Index of Item-Objective Congruence (IOC) ranging from 0.67 to 1.00 with a reliability coefficient of 0.968. The data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and Modified Priority Needs Index (PNImodified). The findings revealed that the overall needs for innovation organizations in educational opportunity expansion schools in Mae Ai District under Chiang Mai Primary Educational Service Area Office 3 were at a high level. When considering individual aspects, the highest mean score was organizational culture and atmosphere, followed by organizational structure, innovative leadership, teamwork, human resource management, strategic management, and knowledge management, respectively. The aspect with the lowest mean score was information and communication technology utilization.
Article Details
References
จีราภา ประพันธ์พัฒน์. (2560). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ณัฐปภัสร์ สกุลพัฒน์รดา. (2565). การเป็นองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาที่ได้รับรางวัลคุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธัญรดี หิรัญกิตติกร. (2564). การศึกษาความต้องการความเป็นองค์กรนวัตกรรมของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยรังสิต.
ธีระ รุญเจริญ. (2558). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์กับการพัฒนาองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษา.วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์. 16(1), 1-15.
ปานชนก ด้วงอุดม. (2562). การศึกษาสภาพการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษาตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. (2563). เรียกใช้เมื่อ 20 เมษายน 2568 จาก https://www.bic.moe.go.th/images/stories/Porrorbor2542.pdf
ภารดี อนันต์นาวี. (2564). องค์กรนวัตกรรมทางการศึกษา: การบริหารจัดการ. วารสารวิชาการ. 10(2), 1-12.
รัตนา แสงบัวเผื่อน. (2561). รูปแบบการบริหารเชิงกลยุทธ์เพื่อพัฒนานวัตกรรมการศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562. เล่ม 136 ตอนที่ 56 ก หน้า 102.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2560). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา: แนวคิดและกรณีศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. อักษราพิพัฒน์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2566-2570. เรียกใช้เมื่อ 20 เมษายน 2568 จาก https://www.cmarea3.go.th/2567
อาคีรา ราชเวียง. (2560). อนาคตผู้ประกอบการในยุค 4.0. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 12(2), 79-88.
