แนวทางการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน

Main Article Content

Pitcharpoom Jaisuksan
Arpapun Pratoomthai

Abstract

         This research aims to 1) Study the operational conditions of the student care and support system in small-sized schools under the Nan Secondary Educational Service Area Office. 2) Explore guidelines for implementing the student care and support system in small-sized schools under the Nan Secondary Educational Service Area Office.This study employed a mixed-methods approach. For the quantitative aspect, the sample consisted of 166 government teachers from small-sized schools under the Nan Secondary Educational Service Area Office in the academic year 2024, selected through simple random sampling. For the qualitative aspect, the participants included 5 school administrators from small-sized schools under the same office who had received recognition for outstanding student care and support systems in the academic year 2024. These were selected using purposive sampling. The instruments used for data collection included questionnaires and interview forms, with a content validity range of 0.67 – 1.00 and a reliability coefficient of 0.83. Data were collected by the researcher. The statistical methods used for data analysis included mean, standard deviation, and content analysis.


         The findings showed that


         1) The overall operation of the student support system in small schools under the Nan Secondary Education Service Area Office was rated as high.


         2) Guidelines for Developing a Student Support System in Small Schools under the Nan Secondary Educational Service Area Office Knowing Students Individually: The school uses technology to systematically record information from home visits. Student Screening: The school uses an online platform to categorize students into three groups: regular, at-risk, and problematic students. Promotion and Development: The school promotes and develops students academically and through a variety of activities to meet their individual needs. Problem Prevention and Resolution: The school has policies, guidelines, rules, and flexible practices that consider individual differences when implementing student problem prevention and resolution measures. Student Referral: The school refers students both internally and externally, always prioritizing the best interests of the students.

Article Details

How to Cite
Jaisuksan, P. ., & Pratoomthai, A. . (2025). แนวทางการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน. Journal of Setthawit Review, 5(2), 880–892. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/stw/article/view/2110
Section
Research Article

References

กลุ่มนโยบายและแผน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน. (2566). แผนปฏิบัติการประจำปี. เรียกใช้เมื่อ 1 เมษายน 2568 จาก https://sites.google.com/spmnan.go.th/plan-spmnan.

กฤษฎิ์ณิชา พุทจิระ. (2564). การพัฒนารูปแบบระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนวัดจันทรารม (ตั้งตรงจิตร5) เน้นสมรรถนะประจำสายงานของครูประจำชั้น. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

ธนะเศรษฐ์ เกษกุ. (2567). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนกลุ่มสหวิทยาเขตพระพุทธบาทบัวบก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. การค้นคว้าอิสระศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชธานี.

นูรมาน พิทักษ์สุขสันต์. (2564). การบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอสายบุรีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 3. การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

ปรเมษฐ์ ศิริเวช. (2561). การดำเนินงานตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี.

ลัดดาวัลย์ โคตรพิมพ์. (2564). แนวทางการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วศิน ศรีบรรจง. (2567). แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา จังหวัดอ่างทอง. การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

วีระพล ไชยคำมี. (2567). การพัฒนากระบวนการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนอนุกูลนารี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน. (2567). คู่มือการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือและคุ้มครองนักเรียน. น่าน: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาน่าน.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2555). แนวการจัดกิจกรรมแนะแนวตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2546). การบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและแก้วิกฤตสังคม. กรุงเทพมหานคร: ชวนทิพย์.

สุมิตร เหพูลอย. (2566). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง. การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

อริศรา ชูช่วย และสุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

Cronbach, L. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper.

Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. In Attitude theory and measurement (pp. 90–95). New York: Wiley & Son.