Academic administration of educational institution administrators in the era of globalization
Main Article Content
Abstract
The purpose of this article is to study the academic administration of school administrators in the era of globalization an era characterized by rapid changes in social, economic, technological, and educational dimensions. These transformations necessitate adaptive educational management to remain relevant and effective. School administrators, therefore, play a crucial role in developing and driving academic operations to meet quality standards and respond to the new global context. The study focuses on seven key aspects: (1) academic administration in the globalization era, (2) development of school curricula aligned with global contexts, (3) learning management aimed at fostering 21st-century skills, (4) application of digital technology in academic administration, (5) teacher and educational personnel development in response to change, (6) establishment of international academic collaboration networks, and (7) best practices in academic administration during globalization. The study emphasizes the role of educational policy and the use of information technology in enhancing learning quality especially national and international policies that shape educational management at the school level. Therefore, school administrators must be capable of effectively translating policies into practice while integrating digital technologies into teaching, assessment, and professional development. Additionally, they must possess a modern vision, be open to change, demonstrate strategic leadership, and implement systematic management in order to elevate the quality of education to meet international standards and prepare students to compete and thrive in the 21st-century world.
Article Details
References
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2558). ทิศทางการพัฒนาครูในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซส มีเดีย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2559). การออกแบบการเรียนการสอนผ่านเว็บในระบบการเรียนอิเล็กทรอนิกส์. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2561). การออกแบบการเรียนการสอนออนไลน์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2560). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท วี พรินท์ จำกัด.
______. (2562). การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: วี พริ้นท์.
ทวีศักดิ์ จินดานุรักษ์. (2561). การจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 24. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2560). การบริหารการศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: บุ๊คพอยท์.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2557). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2563). การปฏิรูปประเทศไทยและการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: หมอชาวบ้าน.
พัชรินทร์ สิรสุนทร. (2556). แนวคิด ทฤษฎี เทคนิค และการประยุกต์เพื่อการพัฒนาสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2563). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). หลักและพื้นฐานการอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2561). การศึกษาในศตวรรษที่ 21: การจัดการเรียนรู้เพื่อสร้างนวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2563). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มารุต พัฒผล. (2557). การประเมินผลการเรียนรู้ของนักเรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2562). การบริหารการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
รัตนา ดวงแก้ว. (2556). การประกันคุณภาพการศึกษาระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
______. (2560). การประกันคุณภาพการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รุ่ง แก้วแดง. (2558). การปฏิรูปการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2560). อุดมศึกษาในกระแสโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี- สฤษดิ์วงศ์.
______. (2559). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี- สฤษดิ์วงศ์.
______. (2561). การศึกษาและการปฏิรูปการศึกษาในไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สังคมศาสตร์.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การศึกษาและการพัฒนาทักษะในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). การบริหารงานวิชาการ: แนวคิด ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้ในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2560). การบริหารการศึกษาในยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศิริธรรม.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). การบริหารการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2560). ทฤษฎีการประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2564). การศึกษาและการพัฒนาทักษะในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริเดช สุชีวะ. (2562). การบริหารงานการศึกษาในยุคเทคโนโลยีดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมชาย รัตนทองคำ. (2557). การพัฒนาและการบริหารการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
______. (2564). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วัฒนาพาณิชย์.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2558). การพัฒนาการศึกษาและการเรียนรู้ในยุคเทคโนโลยี. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
______. (2560). การประเมินการจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธีรา ทอมสัน. (2564). การพัฒนาและการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สถาบันการศึกษาบูรพา.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2556). การศึกษาในศตวรรษที่ 21: แนวทางการพัฒนาการศึกษาไทย. วารสารวิชาการ. 7(2), 2-7.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2557). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2558). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล เหลืองประเสริฐ. (2564). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Altbach. P. G. & Knight. J. (2007). The internationalization of higher education: Motivations and realities. Journal of Studies in International Education. 11(3-4), 290-305.
Darling-Hammond, L., & Rothman, R. (2015). Teaching in the flat world: Learning from high-performing systems. New York: Teachers College Press.
Kim, Y., & Park, N. (2018). The effect of STEAM education on elementary school student's creativity improvement. In Computer Applications for Security. Control and System Engineering. Berlin: Springer.
Knight, J., & de Wit, H. (2018). Internationalization of higher education: Past and future. International Higher Education. (95), 2-4.
Lee, M. H. (2019). Competitiveness of Korean education from a global perspective. Asia Pacific Education Review. 20(2), 279-291.
Marginson, S., & Rhoades, G. (2002). Beyond national states, markets, and systems of higher education: A glonacal agency heuristic. Higher Education. 43(3), 281-309.
Masters, G. N. (2018). The role of evidence in teaching and learning. In Professional Learning for Improving Schools. Melbourne: ACER Press.
Prensky, M. (2010). Teaching digital natives: Partnering for real learning. Thousand Oaks. CA: Corwin.
Sahlberg, P. (2018). FinnishED leadership: Four big, inexpensive ideas to transform education. Thousand Oaks. CA: Corwin.
Tan, O. S., & Ng, P. T. (2021). Educational reform in Singapore: From quantity to quality. Educational Research for Policy and Practice. 20(2), 195-212.