The development of Thai politics that promotes the quality of life of the people
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article analyzes key factors that impact the quality of life of the people from the perspective of the development of Thai politics, focusing on the role of political parties and the election process as crucial mechanisms to promote the well-being of citizens. A political party with good characteristics must communicate and clearly understand the people. When a political party can comprehend the needs of the people and develop policies that truly address their issues, it enhances public trust and encourages greater political participation.
Election campaigning strategies also play an important role. Political parties must use clear strategies to communicate their policies, especially by leveraging digital media to reach their target audiences widely. The elections and the people’s decision-making in voting directly affect the country's development direction. Adequate information and awareness of the candidates' policies help the public make informed decisions, which in turn contributes to improvements in various aspects of life, including education, public health, the economy, and the environment. Moreover, the importance of leadership with integrity and ethics in governance is emphasized. Representatives with moral values and administrative abilities help reduce corruption and promote transparency in government operations. Citizen participation in monitoring and critiquing political processes further strengthens public trust and ensures the sustainable development of the country.
Article Details
References
กิตติกร กอบเงิน และวัลลภ พิริยวรรธนะ. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลงคะแนนเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งทั่วไป ปี พ.ศ. 2566 กรณีศึกษาอำเภอเมืองแพร่. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น. 5(7), 438-447.
กิตติพัฒน์ คงมะกล่ำ. (2564). การตัดสินใจเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในจังหวัดนครสวรรค์. วารสารมนุษยสังคมสาร (มสส.) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. 19(3), 57-79.
คณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2566). จำนวนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งภายในกรุงเทพมหานคร. เรียกใช้เมื่อ 30 มิถุนายน 2566 จาก https://www.ect.go.th/ect_th/th.
จิราภรณ์ ขันทอง. (2561). ประชาธิปไตยไทยในทศวรรษใหม่. Pathumthani University Academic Journal. 11(2), 344-346.
จิราภรณ์ ดำจันทร์. (2565). ระบบการเลือกตั้งและระบบพรรคการเมือง:ศึกษาเปรียบเทียบไทยและมาเลเซียระหว่างปีพ.ศ.2540-2564. Journal of Social Research. 44(2), 49-94.
ไทย พีบีเอส. (2566). เลือกตั้ง 2566: เพื่อไทย งัดกลยุทธ์หาเสียงตามสี่แยก ดึงคะแนนเสียงคนกรุง. เรียกใช้เมื่อ 30 มิถุนายน 2566 จาก https://www.thaipbs.or.th/new s/content /327241.
ธนชาภา จันทวารา, ประสิทธิ์ กุลบุญญา และ ไพศาล พากเพียร. (2565). บทบาทพรรคการเมืองที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตเทศบาลเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 7(2), 317-334.
ธนพัฒน์ เฉลิมรัตน์. (2563). วัฒนธรรมทางการเมืองประชาธิปไตยกับการตื่นตัวทางการเมืองของพลเมืองไทย. มจร.เลยปริทัศน์. 1(3), 118-128.
ธนพันธ์ ไล่ประกอบทรัพย์. (2564). หลากมิติ หลายมุมมอง : การกำหนดนโยบายพรรคการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
บุญทวี พิทักษ์ตันสกุล. (2566). การเมืองการปกครองและสาขาของพรรคการเมืองที่มีอิทธิพลต่อการเติบโตของประเทศไทย. มจร. เลย ปริทัศน์. 4(1), 45-55.
ปณิชา ชาญฤทธิเสน และคณะ. (2566). กลยุทธ์การตลาดทางการเมืองในการหาเสียงเลือกตั้งของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหน้าใหม่ที่เป็นสตรีของพรรคพลังประชารัฐในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม. 7(1). 305-324.
ปฤณ เทพนรินทร์. (2563). ระบบคิดเชิงเหตุผลของการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองในสังคมไทย. วารสารการเมืองการบริหารและกฎหมาย. 12(1), 93-117.
พระครูรัตนสุตากร (ปราโมทย์ จนฺทโชโต) และคณะ. (2566). นโยบายของพรรคการเมืองที่มีผลต่อการตัดสินใจของประชาชนจังหวัดสงขลาในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ.2562. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์. 6(2), 12-22.
พัฒนะ เรือนใจดี. (2561). กฎหมายว่าด้วยระบบพรรคการเมือง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พิบูลย์ เพียรพานิชกุล และคณะ. (2566). การพัฒนาการสื่อสารทางการเมืองเชิงพุทธเพื่อการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์. 6(2), 50-60.
ยุทธพร อิสรชัย. (2561). หน่วยที่ ๘ แนวคิดการสื่อสารทางการเมือง. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ว่าที่ร.ต. หญิงสุทธญาณ์ โอบอ้อม และคณะ. (2566). ภาวะผู้นำทางจริยธรรมของผู้นำยุคใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาชัยภูมิปริทรรศน์. 1(3), 33-41.
วิทยาธร ท่อแก้ว. (2562). การวิจัยกับการรณรงค์ทางการเมืองและสังคม, ในคณะกรรมการกลุ่มผลิตและบริหาร ชุดวิชาการวิจัยและการพัฒนานวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและการปกครองท้องถิ่นขั้นสูง. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วีระ หวังสัจจะโชค. (2565). กลยุทธ์การหาเสียงเลือกตั้งว่าด้วยเรื่องอธิปไตยทางอาหารความมั่นคงทางอาหารและการพึ่งตนเองด้านอาหาร: กรณีศึกษาการเลือกตั้งในประเทศอินโดนีเซียปี ค.ศ. 2014.วารสารสหวิทยาการ. 19(1), 11-54.
ศตวรรษ สงกาผัน. (2564). การมีส่วนร่วมทางการเมืองกับการพัฒนาระบอบประชาธิปไตย. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์. 7(2), 160-169.
สนธิ เตชานันท์. (2563). แผนพัฒนาการเมืองไปสู่การปกครองระบอบ “ประชาธิปไตย” ตามแนวพระราชดําริของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ.2469-2475). กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สมศักดิ์ เมดาน. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดทางการเมืองในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งของพรรคการเมืองไทย. มจร.เลยปริทัศน์. 4(1), 22-33.
เอกก์ ภทรธนกุล. (2566). ใส่เลนส์การตลาด ถอดรหัส ๔ กลยุทธ์ ‘พรรคการเมือง’ ผ่านการหาเสียงเลือกตั้ง 2566.เรียกใช้เมื่อ 30 มิถุนายน 2566 จาก https://www.brand buffet.in.th/๒๐๒๓/๐๕/๔-strategies-political-marketing-in-thailand-2023.
Aytaç, S. E., & Stokes, S. C. (2019). Why bother?: Rethinking participation in elections and protests. United Kingdom: Cambridge University Press.
Dahl, R. A. (2020). On democracy. USA: Connecticut: Yale university press.
Feldstein, S. (2021). The rise of digital repression: How technology is reshaping power, politics, and resistance. United Stated of America: Oxford University Press.
Gobbens, R. J., & van Assen, M. A. (2018). Associations of environmental factors with quality of life in older adults. The Gerontologist. 58(18), 101-110.
González, M. J., Cortina, C., & Rodríguez, J. (2019). The role of gender stereotypes in hiring: A field experiment. European Sociological Review, 35(2), 187-204.
Grunig, L. A. (2020). Power in the public relations department. United Kingdom: Routledge.
Kitisuntorn, K. (2018). Factors influencing the work efficiency of Thai government employees compared to the private sector. Dissertation of Doctor of Management. Graduate School, Mahidol University.
Maisel, L. S. (2022). American political parties and elections: a very short introduction. 169th ed. USA: Oxford University Press.
McCargo, D. (2019). Democratic demolition in Thailand. Journal of Democracy. 30(19), 119-132.
McCargo, D., & Alexander, S. T. (2019). Thailand’s 2019 elections. Asia Policy. 14(4), 89-106.
Pew Research Center. (2019). 5. Views of parties’ positions on issues, ideologies. Retrieved June 5, 2023. From https://www.pewresearch.org/politics/2016/06/22/5-views-of-parties-positions-on-issues-ideologies.
Sawasdee, S. N. (2020). Electoral integrity and the repercussions of institutional manipulations: The 2019 general election in Thailand. Asian Journal of Comparative Politic. 5(1), 52-68.
Shipley, J. T. (2021). Dictionary of word origins. New York: Open Road Media.
Tokay Argan, M., & Mersin, S. (2021). Life satisfaction, life quality, and leisure satisfaction in health professionals. Perspectives in psychiatric care. 57(21), 660-666.
