ความสัมพันธ์ระหว่างการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน 2) ศึกษาระดับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในสถานศึกษา สังกัด สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน จำนวน 74 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .826 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต สังกัด สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน โดยรวมทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2) ระดับของประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัด สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน โดยรวมทุกด้านอยู่ในระดับมาก และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดน่าน โดยภาพรวมมีค่าความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562.กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กัญญรัตน์ คำแพงและคณะ (2565).การบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมการศึกษาสกลนคร เขต 3,4(2),137-148
จักรวุฒิ ชนะพันธ์และคณะ.(2558).รูปแบบการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดชัยภูมิ.วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น,11(2),157-165
ณัฐพล กองทุ่งมน,สุภัทรศักดิ์ คำสามารถและวิเชียร อินทรสัมพันธ์.(2568).คุณลักษณะของผู้บริหาร สถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงธนใต้.วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี,8(5),408-418
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ.2566. (19 มีนาคม 2566).ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม 140 ตอนที่ 20 ก. หน้า 60 – 72.
เมธชนนท์ ประจวบลาภ.(2567).กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการการเรียนรู้ตลอดชีวิตในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการ,21(2),27-40
วันชนก อาจปรุ. (2564). แนวทางการพัฒนาความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในเขตภาคกลาง [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี].
รมิดา ใจสืบ (2567).ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาในสังกัดเทศบาลนครเชียงราย.[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา]. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา.
วัชรพงศ์พันธุ์ อุปนันท์, วีระยุทธ ชาตะกาญจน์, และวณิชชากร พงศ์ทัศนา. (2564). รูปแบบการ ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในอนาคต. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(10), 165–181.
วนิดา คงมั่น. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การ ศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
สิริพร ทวะกาญจน์ และสุนทรี วรรณไพเราะ. (2568).การส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสงขลา.วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา,16(1),58-77.
Hoy, W.K. & Miskel, C.G. (2001). Educational administration theory research and practice (4th ed.). Singapore : McGraw-Hill.
Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2012). Educational Administration: Concepts and Practices. (6th ed.). California: Wadsworth.
Mott, P. E. (1972). The characteristics of effective organization. New York: Harper and Row.
