การพัฒนาสื่อการสอนมัลติมีเดีย วิชา การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง สัดส่วน ร้อยละ และเปอร์เซ็นต์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อการสอนมัลติมีเดียในรายวิชาการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องสัดส่วน ร้อยละ และเปอร์เซ็นต์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร และ 2) ประเมินคุณภาพของสื่อการสอนมัลติมีเดียที่พัฒนาขึ้น กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 7 คน ซึ่งคัดเลือกมาโดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย สื่อการสอนมัลติมีเดียและแบบประเมินคุณภาพสื่อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัยพบว่า 1. สื่อการสอนมัลติมีเดียที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 3 โมดูลหลัก ได้แก่ โมดูลบทเรียน จำนวน 7 บทเรียน (ครอบคลุม 14 แผนการจัดการเรียนรู้) โมดูลแบบฝึกหัดท้ายบท และโมดูลแบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน 2. ผลการประเมินคุณภาพของสื่อการสอนมัลติมีเดียโดยผู้เชี่ยวชาญ พบว่า คุณภาพของสื่อในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสื่อการสอนมัลติมีเดียที่พัฒนาขึ้นนี้มีความเหมาะสมและมีคุณภาพ สามารถนำไปใช้ในการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โกเมน ดกโบราณ. (2560). การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่อง ระบบสารสนเทศ สำหรับบุคลากรสายปฏิบัติการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร:สุวีริยาสาสน์.
ธิดารัตน์ บุญชุม. (2566). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยวิธีการค้นพบร่วมกับสื่อมัลติมีเดียแบบปฏิสัมพันธ์ ที่มีต่อการคิดทางเรขาคณิต และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการทางการศึกษาและการจัดการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธนกฤต สุขแก้ว, และ พล เหลืองรังษี. (2566). การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียช่วยสอนเรื่อง ระยะ พื้นที่ และปริมาตร เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง แผนกวิชาช่างก่อสร้างและโยธา วิทยาลัยเทคนิคยะลา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม. 8(5), 166–174.
ธีรศักดิ์ ชูเมือง. (2565). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์โดยใช้สื่อมัลติมีเดียเพื่อพัฒนาทักษะทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ระยะ พื้นที่ และปริมาตร ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
พรไพลิน เฉิดละออ, และ อัจฉรีย์ พิมพิมูล. (2562). การศึกษาประสิทธิภาพและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้สื่อการสอนมัลติมีเดีย วิชาคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.). 6(2), 101–110.
ลลิดา อ่าบัว. (2561). เทคโนโลยีกับการศึกษา. นิตยสาร สสวท., 46(211), 28–32.
ศุภกิตติ ช่อไสว, และ ชมนาด เชื้อสุวรรณทวี. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ และพฤติกรรมการทำงานกลุ่มของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TAI ร่วมกับการใช้สื่อมัลติมีเดีย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 10(4), 71–84.
อภิชญา เกษีสังข์. (2544). ความสัมพันธ์ระหว่างความถนัดด้านเหตุผลกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา อำเภอเมือง ปทุมธานี. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Likert, S. (1967). New patterns of management. McGraw–Hill.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. 3rd ed.. Harper & Row.
