ภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ของประชาชน ในอำเภอธวัชบุรี เขต 1 จังหวัดร้อยเอ็ด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ของประชาชนในอำเภอธวัชบุรี เขต 1 จังหวัดร้อยเอ็ด 2) เปรียบเทียบภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ของประชาชน จำแนกตามเพศ อายุ และระดับการศึกษา 3) ศึกษาข้อเสนอแนะภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ของประชาชน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี ขึ้นไป จำนวน 379 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบค่าที และสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาผลการวิจัยพบว่า: 1) ภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ของประชาชน โดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ไปต่ำสุด ได้แก่ ด้านการมีวิสัยทัศน์ รองลงมาคือ ด้านความสามารถในการสื่อสารและสร้างมนุษยสัมพันธ์ ด้านการตัดสินใจ ด้านความสามารถในการบริหารจัดการ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านคุณธรรมและจริยธรรม 2) การเปรียบเทียบระดับภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ของประชาชน จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ข้อเสนอแนะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ควรมีวิสัยทัศน์ที่ยืดหยุ่น สอดคล้องกับสถานการณ์ และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในการขับเคลื่อนเป้าหมายร่วมกันควรมีความสามารถในการตัดสินใจอย่างเหมาะสม ระบุปัญหาพื้นที่ได้ชัดเจน และบริหารจัดการทรัพยากร งบประมาณ และบุคลากรอย่างมีประสิทธิภาพ ผู้นำควรมีทักษะการสื่อสารที่ชัดเจน สร้างมนุษยสัมพันธ์ที่ดี และยึดมั่นในคุณธรรม จริยธรรม ความยุติธรรม และการเคารพความคิดเห็นของผู้อื่น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กุลปาลี ศรภักดี (2564). ทัศนคติของประชาชนต่อภาวะผู้นำทางการเมืองของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ กรณีศึกษาสำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 16 ปีการศึกษา 2564. เรียกใช้เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2568 จาก: 2551-The Manuscript (Full Article Text)-10136-1-10-20210830.pdf
นฤมล วิจิตรจรรยา. (2562). ภาวะผู้นำทางการเมืองกับการพัฒนาท้องถิ่น. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นงลักษณ์ ชนะชัย. (2565). ความคาดหวังของประชาชนต่อภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยการเมืองและการปกครองท้องถิ่น. 13(1), 21-34.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่10 ฉบับปรับปรุงใหม่. กรุงเทพมหานคร: สุวิริยาสาส์น.
พระศิวสินธุ์ ฐานสมฺปนฺโน (กันทะเรียน) (2568). ภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารท้องถิ่นในการพัฒนาชุมชน เทศบาลตำบลปากกาง อำเภอลอง, Journal of Interdisciplinary Buddhism. 3(1)
พระครูวิชัยธรรมโสภณ (2564). ภาวะผู้นำทางการเมืองของนักการเมืองตามทรรศนะของพระสงฆ์ในเขตการปกครองคณะสงฆ์อำเภอนาวัง จังหวัดหนองบัวลำภู. Journal of Modern Learning Development. 6(6), 185-196.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2565). รายงานสถานการณ์ทุจริตในภาครัฐประจำปี 2565. กรุงเทพมหานคร: ป.ป.ช.
Goleman, D. (1998). Working with Emotional Intelligence. New York: Bantam Books.
Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). “Determining Sample Size for Research Activities”. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607 – 610.
