ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อนโยบายการพัฒนาท้องถิ่น เทศบาลตำบลเสลภูมิ อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อนโยบายการพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลเสลภูมิ อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนจำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และ อาชีพ และ 3) ศึกษาข้อเสนอแนะของประชาชนที่มีต่อนโยบายการพัฒนาท้องถิ่น กลุ ่มตัวอย่างคือประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไปในเขตเทศบาลตำบลเสลภูมิ จำนวน 387 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความ แปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า: 1) ผลการวิจัยพบว่า ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อนโยบายการพัฒนาท้องถิ่นโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านโครงสร้างพื้นฐานมีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านคุณภาพชีวิตและสังคมมี ค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) ข้อเสนอแนะของประชาชนสะท้อนความต้องการพัฒนาท้องถิ่นอย่างรอบด้าน ทั้งด้านโครงสร้างพื้นฐาน คุณภาพชีวิต การศึกษาและวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม การบริหารจัดการ และเศรษฐกิจ โดยมุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของประชาชนและความยั่งยืนของชุมชน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จันทร์แดง ยุชิ. (2560). ความคิดเห็นของประชาชนต่อการดำเนินงานขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงควง อำเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตรการปกครอง. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พฤกษา ชินเวช. (2560). ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อการดำเนินงานของเทศบาลตำบลศรีสมเด็จอำเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตรการปกครอง. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สิริณัฏฐ์ เพชรศรีชาติ (25663). บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นท่ามกลางวิกฤตโควิด-19. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. 17(2), 211–236.
ภัทร ระวังครบุรี และ ชัยนันทธรณ ขาวงาม. (2566). ความคิดเห็นของประชาชนต่อการดำเนินงานตามแผนพัฒนาท้องถิ่นเทศบาลตำบลจระเข้หิน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชศรีมา. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ. 4(1), 45 -62.
ธีรวัฒน์ ของบุญชู. (2565). ความคิดเห็นของประชาชนต่อการพัฒนาชุมชนของเทศบาลนครนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์.9(4), 229.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สุวิริยาสาส์น.
ปาริชาติ ละดาไส, และคณะ. (2565). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กระบวนการนำนโยบายไปปฏิบัติ. 7(12), 320 - 336.
ศุภชัย ยาวะประภาษ และปิยากร หวังมหาพร. (2563). นโยบายสาธารณะระดับท้องถิ่นไทย (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: โอ เอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
สิทธิศุทธิ์ คำโล่. (2561). นโยบายการพัฒนาท้องถิ่นที่มีผลต่อประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลชุมแพ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์. 3(1), 103-121.
อธิวัฒน์ มนตรี. (2562). ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อนโยบายการพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วน ตำบลเคร็ง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมงกุฎทักษิณ. 1(1), 71-83.
อรนันท์ กลันทปุระ. (2565) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนตำบลรำพัน อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ. 5(2), 69–80.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row Publications.
