การพัฒนารูปแบบการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในตามแนวคิด การจัดการศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ที่คาดหวัง (Outcome-Based Education) ของโรงเรียนเทศบาล 1 (บ้านในเมือง)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในตามแนวคิดการจัดการศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ที่คาดหวัง (Outcome-Based Education) 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในตามแนวคิดการจัดการศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ที่คาดหวัง (Outcome-Based Education) 3) เพื่อศึกษาผลการดำเนินงานตามรูปแบบการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในตามแนวคิดการจัดการศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ที่คาดหวัง (Outcome-Based Education) ของโรงเรียนเทศบาล 1 (บ้านในเมือง) และ 4) เพื่อประเมินคุณภาพการศึกษาหลังการดำเนินงานตามรูปแบบการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในตามแนวคิดการจัดการศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ที่คาดหวัง (Outcome-Based Education) ของโรงเรียนเทศบาล 1 (บ้านในเมือง) ประชากร ได้แก่ ครูผู้สอน 53 คน และนักเรียน 918 คน เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกการประชุม คู่มือรูปแบบการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายใน แบบประเมินประสิทธิภาพการดำเนินงาน และแบบประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละและสถิติ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) ข้อมูลพื้นฐานมีสภาพการดำเนินงาน โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง มีปัญหาการดำเนินงานอยู่ในระดับมาก และมีความต้องการพัฒนาอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ผลการพัฒนารูปแบบ ประกอบด้วย 6 ส่วน ได้แก่ วัตถุประสงค์ หลักการ ระบบและกลไก วิธีดำเนินการ วิธีการประเมินผล และเงื่อนไขการนำไปใช้ 3) ผลการประเมินประสิทธิภาพการดำเนินงานอยู่ในระดับมากที่สุด และนักเรียนมีผลลัพธ์การเรียนรู้หลังดำเนินงานสูงขึ้น 4) ผลการประเมินคุณภาพการศึกษาหลังการดำเนินงานตามรูปแบบ พบว่า ผลการประเมินบรรลุค่าเป้าหมายตามมาตรฐานทุกตัวชี้วัด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). การประกันคุณภาพของสถานศึกษา. คุรุสภาลาดพร้าว.
ฐิติมา ญาณะวงษา และคณะ. (2564). หลักสูตรที่เน้นผลลัพธ์: แนวทางใหม่สำหรับหลักสูตรอุดมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. 15(2), 279-291.
สุพจน์ เกิดสุวรรณ์ และ อภิสรรค์ ภาชนะวรรณ. (2566). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผล การประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษา ของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์. 13(2), 31-46.
สุพัตรา ศรีวิโรจน์. (2560). การนำระบบประกันคุณภาพภายในไปใช้ในการพัฒนาคุณภาพสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 40(3), 45–60.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2564). รายงานผลการประเมินคุณภาพภายนอกรอบที่ 4. กรุงเทพฯ: สมศ.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2559). คู่มือการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
อรอุมา ชัยกิจ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของระบบประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา. 17(2), 89–103.
Biggs, J., & Tang, C. (2011). Teaching for quality learning at university (4th ed.). McGraw-Hill.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2015). Models of Teaching (9th ed.). Boston: Pearson Education.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), pp. 607-610.
Pattanayak, L. (2019). Implementing outcome-based education: A leadership perspective. International Journal of Education and Management Studies. 9(2), 45–50.
Spady, W. (1994). Outcome-Based Education: Critical issues and answers. American Association of School Administrators.
Tosterud, R. (2017). Learning outcomes and authentic assessment in competency-based education. Journal of Learning Design. 10(1), 35–48.
