แนวทางการพัฒนาขีดความสามารถห่วงโซ่อุปทานของผลิตภัณฑ์ชุมชนเชิงวัฒนธรรมนครกาหลงจังหวัดชัยภูมิ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถปุระสงค์เพื่อ 1) ศึกษาห่วงโซ่อปุทานของผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ชุมชนเชิงวัฒนธรรมนครกาหลง 2) ศึกษาขีดความสามารถห่วงโซ่อปุทานของผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ชุมชน เชิงวัฒนธรรมนครกาหลง และ 3) ศึกษาปัญหาและข้อเสนอแนะต่อการพัฒนาขีดความสามารถห่วงโซ่อปุทานของผลิตภัณฑ์ชุมชนเชิงวัฒนธรรมนครกาหลง ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บข้อมูลเชิง ปริมาณจากกลุ่มตัวอย่าง 335 คน ในเขตตำบลคอนสวรรค์ อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ และข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ประกอบการและผู้นำชุมชน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการศึกษาห่วงโซ่อปุทานของผลิตภัณฑ์ชุมชนเชิงวัฒนธรรมนครกาหลงโดยรวมอยู่ในระดับมาก (  = 4.01) โดยด้านการนำเข้าวัตถุดิบในการผลิตมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (  = 4.16) รองลงมาคือด้านการจัดจำหน่ายและการบริการ (  = 4.15) 2) ขีดความสามารถห่วงโซ่อปุทานของผลิตภัณฑ์ชุมชนเชิงวัฒนธรรมนคร กาหลงโดยรวมอยู่ในระดับมาก (  = 3.96) โดยด้านผลิตภัณฑ์และบริการมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 4.12) และ 3) ปัญหาหลักที่พบคือ การขายสินค้าของชมุชนมีปริมาณลดลงจากผลกระทบของโรคระบาด  โควิด-19 และการแข่งขันจากสินค้าทดแทนที่มีีราคาถูกกว่า  ข้อเสนอแนะจากการวิจัย ภาครัฐและองค์กรท้องถิ่นควรมีนโยบาย หรือโครงการสนับสนุนการตลาดที่ส่งเสริมผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นและ ผลิตภัณฑ์ชุมชนที่มีอัตลักษณ์เฉพาะ เพื่อสร้างรายได้และความเข้มแข็งให้แก่ชุมชนในการรับมือกับสถานการณ์เศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลง