อิทธิพลของชุดความคิดแบบเติบโตต่อความพากเพียรของนักศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความคิดแบบเติบโตและระดับความพากเพียรของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ และเพื่อศึกษาอิทธิพลของชุดความคิดแบบเติบโตต่อความพากเพียรของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษามีจำนวน 291 คน สุ่มเลือกตัวอย่างโดยใช้เทคนิคการสุ่มเลือกแบบแบ่งชั้นภูมิตามชั้นปีที่ศึกษา สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และสมการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่านักศึกษามีความคิดแบบเติบโตอยู่ในระดับน้อยทุกด้าน โดยเฉพาะด้านการมองเห็นความผิดพลาดเป็นโอกาสและความเชื่อในศักยภาพแห่งการพัฒนา ผลการวิเคราะห์ด้วยสมการถดถอยพหุคูณยืนยันว่าความคิดแบบเติบโตมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความพากเพียรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนของความพากเพียรได้ร้อยละ 57.5 องค์ประกอบของความคิดแบบเติบโตที่มีอิทธิพลมากที่สุดคือความเชื่อในความพยายาม (Beta = 0.267) รองลงมาคือการยอมรับความท้าทาย (Beta = 0.243) ความเชื่อในศักยภาพแห่งการพัฒนา (Beta = 0.227) และการไม่ยอมแพ้เมื่อเผชิญกับอุปสรรค (Beta = 0.166) ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการมีความคิดแบบเติบโตที่สูงขึ้นจะส่งผลให้มีความพากเพียรสูงขึ้นตามไปด้วย ซึ่งผลการวิจัยนี้เป็นองค์ความรู้สำคัญที่ช่วยเติมเต็มช่องว่างการวิจัยในบริบทของนักศึกษาไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพิจารณาอิทธิพลของแต่ละองค์ประกอบของชุดความคิดแบบเติบโต นอกจากนี้ ยังเป็นข้อมูลเชิง

ประจักษ์ที่เป็นประโยชน์ต่อสถาบันการศึกษาในการพัฒนาแนวทางส่งเสริมคุณลักษณะดังกล่าว เพื่อเตรียมความพร้อมให้นักศึกษาก้าวสู่โลกการทำงานและการเป็นผู้ประกอบการในอนาคต