การพัฒนาบุคลิกภาพตามหลักอริยมรรค
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิทยานิพนธ์มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาการพัฒนาบุคลิกภาพ 2) เพื่อศึกษาการพัฒนาบุคลิกภาพตามหลักพระพุทธศาสนา 3) เพื่อศึกษาการพัฒนาบุคลิกภาพตามหลักอริยมรรค งานวิทยานิพนธ์นี้ เป็นงานวิจัยวิเคราะห์เอกสาร โดยการศึกษาข้อมูลเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า : 1) บุคลิกภาพ หมายถึง ลักษณะเฉพาะตัวของบุคคลที่แสดงออกผ่านพฤติกรรม ทัศนคติ และกระบวนการทางจิตใจ บุคลิกภาพแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก ได้แก่ บุคลิกภาพภายนอก ซึ่งสามารถมองเห็นได้ เช่น การแต่งตัว การพูดจา และบุคลิกภาพภายใน ซึ่งเกี่ยวข้องกับความคิด ทัศนคติ และอารมณ์ 2) การพัฒนาบุคลิกภาพตามหลักพระพุทธศาสนาสามารถแบ่งออกเป็นสองระดับ ได้แก่ การพัฒนาทางปัญญา ซึ่งเกี่ยวข้องกับศักยภาพในการบรรลุธรรม และการพัฒนาทางพฤติกรรม ซึ่งเกี่ยวข้องกับการแสดงออกทางกาย วาจา และจิตใจ นอกจากนี้ พระพุทธศาสนายังเน้นการพัฒนาบุคลิกภาพผ่านไตรสิกขา ได้แก่ ศีล สมาธิ และปัญญา ซึ่งช่วยให้บุคคลสามารถควบคุมตนเอง พัฒนาจิตใจ และใช้ปัญญาแก้ปัญหาได้อย่างถูกต้อง 3) อริยมรรคเป็นแนวทางที่ครอบคลุมทุกด้านของชีวิต ทั้งความคิด การกระทำ และการดำเนินชีวิต ซึ่งช่วยให้ผู้ปฏิบัติสามารถพัฒนาตนเองในทุกมิติของชีวิต โดยเน้นที่การพัฒนา ศีล สมาธิ และปัญญา ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการบรรลุธรรม ได้แก่ สัมมาทิฏฐิ (ความเห็นชอบ) สัมมาสังกัปปะ (ความดำริชอบ) สัมมาวาจา (วาจาชอบ) สัมมากัมมันตะ (การกระทำชอบ) สัมมาอาชีวะ (อาชีพชอบ) สัมมาวายามะ (ความเพียรชอบ) สัมมาสติ (สติชอบ) และสัมมาสมาธิ (สมาธิชอบ)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กันยา สุวรรณแสง. (2550). การพัฒนาบุคลิกภาพ. กรุงเทพมหานคร: บำรุงสาส์น.
นิภา นิธยายน. (2550). การปรับตัวและบุคลิกภาพจิตวิทยาการศึกษาและชีวิต. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
นันท์นภัส ตั้งภรณ์พรรณ. (2553). แบบความสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพกับการเผชิญปัญหาและฝ่าฟันอุปสรรคของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
นพมาศ ธีรเวคิน. (2540). ทฤษฎีบุคลิกภาพและการปรับตัว. กรุงเทพมหานคร : สํานักพิมพ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปาลญา นามเข็ม. (2560). ศึกษาวิเคราะห์แนวทางการพัฒนาบุคลิกภาพตามหลักพระพุทธศาสนาของบุคลากรธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพิรุณ วุฑฺฒิธมฺโม (ตะเนาว์). (2545). การพัฒนาบุคลิกภาพในพระพุทธศาสนา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานพ.ศ. ๒๕๔๒. กรุงเทพมหานคร : บริษัทนานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
สถิต วงษ์สวรรค์. (2550). การพัฒนาบุคลิกภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: รวมสาส์น.
โสภา ชปีลมันน์. (2536). บุคลิกภาพและพัฒนาการ : แนวโน้มสู่พฤติกรรมปกติและการมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชน. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ โอ เอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review. 84(2), 191–215.
O’Boyle, E. H., Humphrey, R. H., Pollack, J. M., Hawver, T. H., & Story, P. A. (2011). The relation between emotional intelligence and job performance: A meta-analysis. Journal of Organizational Behavior. 32(5), 788–818.