ภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ระดับการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียน และ 3) ภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1 จำนวน 294 คน ซึ่งได้มาโดยใช้ตารางสำเร็จรูปของ เครจซี่ และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่น 0.979 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหารสถานศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนก็อยู่ในระดับมาก และ 3) การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบ Enter ระบุว่าองค์ประกอบทั้ง 5 ด้านของภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างสามารถร่วมกันพยากรณ์ความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ
0.529 (R=0.529) และค่าความแปรปรวนร่วมเท่ากับ 0.279 (R Square=.279) หมายความว่าองค์ประกอบของ
ภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างสามารถอธิบายความแปรปรวนของความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงได้ร้อยละ 27.9 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับปานกลางและสมการพยากรณ์ในรูปแบบคะแนนมาตรฐาน เป็นดังนี้
สมการพยาการณ์ในรูปแบบคะแนนดิบ
= 2.392 + 0.128( ) + 0.086( ) + 0.075( ) + 0.072( ) + 0.060( )
สมการพยากรณ์ในรูปแบบคะแนนมาตรฐาน
= 0.291( ) + 0.239( ) + 0.182( ) + 0.147( ) + 0.137( )$$
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จำนงค์ แก้วนุช. (2565). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษาขนาดใหญ่ในอำเภอบ้านด่านลานหอย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น. 8(1), 55-56.
ชัยวัฒน์ เพ็งกรูด. (2564). คุณลักษณะองค์กรสมรรถนะสูง ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. 16(2), 123-133.
บัณฑิตา สิทธิพงศากุล. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารกับองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2562 (เล่มที่ 136). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
รัฐวิชญ์ อัครพิมพ์วรา และ ดวงพร พุทธวงค์. (2563). ภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหาร และการรับรู้บรรยากาศขององค์กรที่มีผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของกรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ. วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์ประยุกต์. 3(2), 3-13.
ศริญญา ผันอากาศ และ สมใจ ภูมิพันธุ์. (2565 ). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นองค์การขีดสมรรถนะสูงโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. 13(1), 52-63.
ณัฐวุฒิ พงศ์สิริ. (2563). HR การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารฅน.https://www.khonatwork.com/post/digital-economy-digital-hr,
Cohen, J. (1988). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2nd ed.). Hillsdale, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
Hair, J. F. Jr., Black, W. C., Babin, B. J. and Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, Inc.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2017). The leadership challenge. San Francisco, CA: Jossey-Bass
