แนวทางการพัฒนาความสามารถด้านความเข้าใจเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสามารถด้านความเข้าใจเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) เปรียบเทียบความสามารถด้านความเข้าใจเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยจำแนกตามขนาดของสถานศึกษา และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาความสามารถด้านความเข้าใจเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือผู้บริหารสถานศึกษาจำนวน 129 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างใช้แบบแบ่งชั้น โดยแบ่งตามขนาดของโรงเรียน คือ ขนาดเล็กและขนาดกลาง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถามมีค่าความเที่ยงตรง ระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 ค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.53 ถึง 0.98 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.99 และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความสามารถด้านความเข้าใจเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก คือ ด้านการเข้าถึงและตระหนักดิจิทัล, ด้าน
การใช้ดิจิทัลเพื่อการทำงานร่วมกัน และด้านการผลิตชุดข้อมูลเพื่อการบริการสาธารณะ 2) ผลของการเปรียบเทียบความสามารถด้านความเข้าใจเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา พบว่า ด้านการเข้าถึงและตระหนักดิจิทัลมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 โดยโรงเรียนขนาดกลางมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าโรงเรียนขนาดเล็ก ส่วนด้านอื่นๆ ไม่พบความแตกต่าง 3) แนวทางการพัฒนาความสามารถด้านความเข้าใจเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหาร มี 3 ด้าน 13 แนวทาง ได้แก่ (1) ด้านการประยุกต์ใช้เครื่องมือดิจิทัลเพื่อการทำงาน 5 แนวทาง (2) ด้านการใช้ข้อมูลระหว่างหน่วยงาน 4 แนวทาง (3) ด้านการใช้โปรแกรมดิจิทัลเพื่อการวิเคราะห์ข้อมูลสำหรับงานประจำ 4 แนวทาง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จุฬาลักษณ์ โสระพันธ์. (2564). สาระทางวิชาการ เรื่อง บทบาทของผู้บริหารการศึกษายุคดิจิทัล. ศูนย์พัฒนาและประยุกต์วิชาการศึกษาศาสตร์.มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทิพวรรณ ล้วนประสิทธิ์สกุล. (2562). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่สอดคล้องกับเป้าหมายการศึกษาของนโยบายไทยแลนด์ 4.0. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขสการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภาณุพงศ์ พรหมมาลี. (2562). การวิเคราะห์การรู้ดิจิทัลของอาจารย์ระดับอุดมศึกษาโดยใช้แผนภูมิต้นไม้การจำแนกและการถดถอย กรณีศึกษาสถาบันพระบรมราชชนกกระทรวงสาธารณสุข. วิทยานิพนธ์เภสัชศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสารสนเทศศาสตร์ทางสุขภาพ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุภาพ หงษ์ทอง. (2564). การพัฒนาสมรรถนะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี พ.ศ. 2561-2580.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2567.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล (School Management in Digital Era). เรียกใช้เมื่อ 2 กรกฎาคม 2562, จาก http://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/ 52232/-edu-t2s1-t2-t2s3
Anderson, R. E., & Dexter, S. L. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly. 41(1), 49–82.
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy? Computers & Education. 59(3), 1065–1078.
Office of Educational Technology. (2017). Reimagining the role of technology in education: 2017 National Education Technology Plan Update. U.S. Department of Education. https://tech.ed.gov/netp/
Voogt, J., Erstad, O., Dede, C., & Mishra, P. (2015). Challenges to learning and schooling in the digital networked world. Journal of Computer Assisted Learning. 31(5), 403–413.
