การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคโลกาภิวัตน์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคโลกาภิวัตน์ ซึ่งเป็นยุคที่สภาพแวดล้อมทางสังคม เศรษฐกิจ เทคโนโลยี และการศึกษามีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วใน ทุกมิติ ส่งผลให้การบริหารจัดการทางการศึกษาต้องปรับตัวให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ผู้บริหารสถานศึกษาจึงมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาและขับเคลื่อนงานวิชาการให้มีคุณภาพและตอบสนอง ต่อบริบทใหม่ของสังคมโลก ได้ศึกษาใน 7 ประเด็น ดังนี้ การบริหารงานวิชาการในยุคโลกาภิวัตน์ การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาให้สอดคล้องกับบริบทโลก การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะใน ศตวรรษที่ 21 การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงานวิชาการ การพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลง การสร้างเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการระดับนานาชาติ และแนวปฏิบัติที่ดีในการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในยุคโลกาภิวัตน์ โดยมุ่งเน้นบทบาทของนโยบายทางการศึกษา และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ โดยเฉพาะด้านนโยบายระดับชาติ และนานาชาติที่ส่งผลต่อรูปแบบการจัดการศึกษาในสถานศึกษา ดังนั้น ผู้บริหารสถานศึกษาจึงต้องมีความสามารถในการแปลนโยบายไปสู่การปฏิบัติอย่างมีประสิทธิภาพ พร้อมทั้งบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนการสอน การประเมินผล และการพัฒนาครูเพื่อยกระดับคุณภาพทางวิชาการ รวมทั้งต้องมีวิสัยทัศน์ที่ทันสมัย เปิดกว้างต่อการเปลี่ยนแปลง มีภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ และสามารถบริหารจัดการเชิงระบบเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล และเตรียมผู้เรียนให้พร้อมต่อการแข่งขันและการใช้ชีวิตในโลกศตวรรษที่ 21
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2558). ทิศทางการพัฒนาครูในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซส มีเดีย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2559). การออกแบบการเรียนการสอนผ่านเว็บในระบบการเรียนอิเล็กทรอนิกส์. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2561). การออกแบบการเรียนการสอนออนไลน์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2560). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท วี พรินท์ จำกัด.
______. (2562). การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: วี พริ้นท์.
ทวีศักดิ์ จินดานุรักษ์. (2561). การจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 24. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2560). การบริหารการศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: บุ๊คพอยท์.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2557). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2563). การปฏิรูปประเทศไทยและการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: หมอชาวบ้าน.
พัชรินทร์ สิรสุนทร. (2556). แนวคิด ทฤษฎี เทคนิค และการประยุกต์เพื่อการพัฒนาสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2563). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). หลักและพื้นฐานการอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2561). การศึกษาในศตวรรษที่ 21: การจัดการเรียนรู้เพื่อสร้างนวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2563). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มารุต พัฒผล. (2557). การประเมินผลการเรียนรู้ของนักเรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2562). การบริหารการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
รัตนา ดวงแก้ว. (2556). การประกันคุณภาพการศึกษาระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
______. (2560). การประกันคุณภาพการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รุ่ง แก้วแดง. (2558). การปฏิรูปการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2560). อุดมศึกษาในกระแสโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี- สฤษดิ์วงศ์.
______. (2559). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี- สฤษดิ์วงศ์.
______. (2561). การศึกษาและการปฏิรูปการศึกษาในไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สังคมศาสตร์.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การศึกษาและการพัฒนาทักษะในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). การบริหารงานวิชาการ: แนวคิด ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้ในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2560). การบริหารการศึกษาในยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศิริธรรม.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). การบริหารการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2560). ทฤษฎีการประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2564). การศึกษาและการพัฒนาทักษะในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริเดช สุชีวะ. (2562). การบริหารงานการศึกษาในยุคเทคโนโลยีดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมชาย รัตนทองคำ. (2557). การพัฒนาและการบริหารการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
______. (2564). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วัฒนาพาณิชย์.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2558). การพัฒนาการศึกษาและการเรียนรู้ในยุคเทคโนโลยี. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
______. (2560). การประเมินการจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธีรา ทอมสัน. (2564). การพัฒนาและการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สถาบันการศึกษาบูรพา.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2556). การศึกษาในศตวรรษที่ 21: แนวทางการพัฒนาการศึกษาไทย. วารสารวิชาการ. 7(2), 2-7.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2557). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2558). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล เหลืองประเสริฐ. (2564). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Altbach. P. G. & Knight. J. (2007). The internationalization of higher education: Motivations and realities. Journal of Studies in International Education. 11(3-4), 290-305.
Darling-Hammond, L., & Rothman, R. (2015). Teaching in the flat world: Learning from high-performing systems. New York: Teachers College Press.
Kim, Y., & Park, N. (2018). The effect of STEAM education on elementary school student's creativity improvement. In Computer Applications for Security. Control and System Engineering. Berlin: Springer.
Knight, J., & de Wit, H. (2018). Internationalization of higher education: Past and future. International Higher Education. (95), 2-4.
Lee, M. H. (2019). Competitiveness of Korean education from a global perspective. Asia Pacific Education Review. 20(2), 279-291.
Marginson, S., & Rhoades, G. (2002). Beyond national states, markets, and systems of higher education: A glonacal agency heuristic. Higher Education. 43(3), 281-309.
Masters, G. N. (2018). The role of evidence in teaching and learning. In Professional Learning for Improving Schools. Melbourne: ACER Press.
Prensky, M. (2010). Teaching digital natives: Partnering for real learning. Thousand Oaks. CA: Corwin.
Sahlberg, P. (2018). FinnishED leadership: Four big, inexpensive ideas to transform education. Thousand Oaks. CA: Corwin.
Tan, O. S., & Ng, P. T. (2021). Educational reform in Singapore: From quantity to quality. Educational Research for Policy and Practice. 20(2), 195-212.
