Decision Model for Receiving Traditional Chinese Medicine Services According to Marketing Mix Theory
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to analyze the confirmatory components and examine the consistency of the decision-making model for receiving traditional Chinese medicine services based on the marketing mix theory. This is an exploratory research using questionnaires as a research tool. The samples consisted of 385 people who received treatment and health services at the clinic of Traditional Chinese Medicine, Zhen-an medical clinic Chinese medicine. The statistical data were analyzed using frequency, percentage, and confirmatory factor analysis. The results of the analysis revealed that the composition of the decision to receive Thai traditional medical services consists of 7 aspects: product, price, place, promotion, people, physical evidence and process consistent with empirical data where chi-square = 3.29, p = 0.51, df = 4, GFI = 1, AGFI = 0.98, RMR = 0.01, Standardized Residual = 1.59 and the Q-Plot is steeper than the diagonal. The elements of marketing factors affecting the decision to receive Traditional Chinese Medicine services will focus on the process (0.94), followed by people (0.93), physical evidence (0.91), place (0.87), product (0.71), Price (0.69) and the last priority is promotion (0.62).
Article Details
References
กรทิพย์ จันทร์แจ้ง, วันทนีย์ ภูมิภัทราคม และธีร์ธนิกษ์ ศิริโวหาร. (2553). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเลือกร้านนวดแผนไทยเพื่อสุขภาพของผู้บริโภคในจังหวัดนนทบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัย ราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 3(3), 119-132.
ชลลดา บุญมา. (2551). พฤติกรรมการใช้บริการและความพึงพอใจของผู้ป่วยนอกต่อส่วนประสมทางการตลาดของโรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (รายงานการศึกษาอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชัยสมพล ชาวประเสริฐ. (2552). การตลาดบริการ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธธีร์ธร ธีรขวัญโรจน์. (2559). การตลาดบริการ (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2549). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 4).อุบลราชธานี: วิทยาออฟเซทการพิมพ์.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล : สถิติวิเคราะห์สาหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียาณัฐ เอี๊ยบศิริเมธี, ศิริพร พจน์พาณิชพงศ์, ศญาดา ด่านไทยวัฒนา และธนพงษ์ ตั้งพูนเลิศ. (2561). ความรู้ และความเข้าใจของประชาชนในอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมาที่มีต่อการรักษาโรคด้วยแพทย์ทางเลือก กรณีศึกษาการแพทย์แผนจีน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 11(1), 262-271.
มานะ ทองสุข. (2556). พฤติกรรมของแรงงานพม่าการใช้บริการสถานพยาบาลในจังหวัดสมุทรสาคร (การค้นคว้าแบบอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). เชียงใหม่:มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฤทธิ์เจตน์ รินแก้วกาญจน์. (2561). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps และปัจจัยด้านการให้บริการที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการคลินิกการแพทย์แผนจีนหัวเฉียวกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสยาม.
Jump, N. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Kotler, P. (2003). Marketing management (11th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P., & Keller, K. (2016). Marketing management (15th ed.). New Jersey: Pearson Education.
Lovelock, C., & Wirtz, J. (2011). Service marketing: People, technology, strategy (7th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.
