Model for Developing Online Marketing Potential to Promote the Attractive Cultural Heritage in Less Visited Area, Kamphaeng Phet Province

Main Article Content

Suphaphon Munha

Abstract

This research has the aims as to 1) analyze the marketing factors to promote the attractive cultural heritage in secondary city, Kamphaeng Phet Province 2) study the online media usage behavior of the tourists 3) develop the online marketing potential. The samples were 400 Thai tourists who visited Kamphaeng Phet Province by using questionnaire as a tool. Also 10 parties related to online media by using interview form as a tool. Data analyzed by using basic statistics and content analysis. The results had found that: 1. Overall image of marketing factor was at a high level. The most important were 2 factors as the product and physical characteristics. 2. Overall opinion of online media usage behavior was at a highest level. The most important was the perception of information through online media. 3. The parties related to online media had the opinion that the current online marketing form should be done of a short video clips about 10-15 minutes. Essentially, it needs to be tailored for brevity based on the specific platform's algorithm on Tik Tok or Reels applications which are very popular today, also on online radio channels.

Article Details

How to Cite
Munha, S. (2026). Model for Developing Online Marketing Potential to Promote the Attractive Cultural Heritage in Less Visited Area, Kamphaeng Phet Province. Journal of Academic Management Science, Phetchabun Rajabhat University, 8(1), 113–125. retrieved from https://so12.tci-thaijo.org/index.php/jams/article/view/6447
Section
Research Article

References

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2568). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ Q1-Q4 ปี 2567 (ภาคเหนือ). https://www.mots.go.th/news/category/812.

กองวิจัยการตลาดการท่องเที่ยว. (2564). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวไทยในสถานการณ์ COVID-19. https://tatreviewmagazine.com/article/thai-travel-behavior-in-covidmosphere/.

กิตติยา เด่นชัย. (2557). พฤติกรรมการใช้และการรับรู้ข้อมูลผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกแหล่งท่องเที่ยวและสถานที่พักของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเมืองพัทยา (การค้นคว้าอิสระปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ดาวเดือน อินเตชะ พิมพ์พิศา จันทร์มณี และภูดิส เหล็งพั้ง. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในจังหวัดลำปาง. วารสารมหาจุฬา นาครทรรศน์, 9(6), 173-187.https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmnt/article/view/259461

ธัญรัตน์ ทัลวรรณ์. (2561). อิทธิพลของการรับรู้ข้อมูลการท่องเที่ยวในสื่อสังคมออนไลน์ต่อการตัดสินใจท่องเที่ยว. วารสารมหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2(3), 1-16.http://www.ba-abstract.ru.ac.th/AbstractPdf/2561-5-8_1565074539.pdf

นรเศรษฐ์ คําสี. (2560). อิทธิพลของการรับรู้เรื่องความปลอดภัยของแหล่งท่องเที่ยวผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อการตัดสินใจเดินทางมาท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ปราณปริยา นพคุณ. (2562). ปัจจัยทางการตลาดท่องเที่ยว (7Ps) ที่มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางมาท่องเที่ยว ดำน้ำลึกในประเทศไทยของนักดำน้ำชาวต่างชาติ (การค้นคว้าอิสระปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

พุทธชาติ ทองนาค และสุรเสกข์ พงษ์หาญยุทธ. (2561). พฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์ของนักท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดนครศรีธรรมราช (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

มนรัตน์ ใจเอื้อ, พนิต กุลศิริ, ธนภูมิ อติเวทิน และวรินทรา ศิริสุทธิกุล. (2558). รูปแบบการตลาดเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงมรดกวัฒนธรรม ชุมชนบางหลวง ตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วัลภา สรรเสริญ. (2559). การตลาดออนไลน์: Online Marketing. ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.

วิลาส ฉ่ำเลิศวัฒน์ และคณะ. (2559). Re: digital การตลาดยุคใหม่ เจาะใจลูกค้า.บริษัท โปรวิชั่น จำกัด.

ศิวธิดา ภูมิวรมุนี และอลิศรา ธรรมบุตร. (2564). ปัจจัยส่วนประสมด้านการตลาดการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษาหมู่บ้านช้าง ตำบลกระโพ อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 3(3), 226-240.https://so05.tci-thaijo.org/index.php/jla/article/view/254426

สิน พันธุ์พินิจ. (2547). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์.วิทยพัฒน์.

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565.กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.